Ferðir til fjár??

eins og fjölmargir aðrir Íslendingar þykir okkur gaman að ræða um sjálfa okkur og velta okkur upp úr hinu og þessu sem tengist manni sjálfum á einn eða annan hátt. Í dag varð mér hugsað til allra þeirra staða sem ég hef ferðast til og eytt misjöfnum tíma á, and there you go:

-fyrsta ferðalagið var Sverige 1985 að mig minnir sem skýrir kannski áhuga minn á öllu sem þaðan kemur... þröngar gallabuxur og v-hálsmál karla
-síðan var förinni heitið til Englands árið 1987 þar sem við stöldruðum í eitt og hálft ár, þar lærði ég að tala fyrir hönd okkar systranna (my name is ólöf and she is margrét)
-eftir það var dálítill tími í næstu ferð, eða Mallorca 1991 með fjölskyldunni og Skara bró svo til nýjum, þar lærði ég á mátt sólarinnar og varð háð þeirri löngun að verða brún
-1993 var svo förinni heitið aftur til Mallorca, en í þetta skipti með saumaklúbbnum hennar mömmu og þar kenndi Palli frændi mér að stela ísum í tonnatali
-næsta ferð átti eftir að vera eftirminnileg, en árið 1997 fórum við fjölskyldan í ógleymanlega ferð til Portúgal, með summer of ´69 í eyrunum og strákana á eftir okkur... nakk hvað var gaman hjá Pétursdætrum þá!
-árið 1998 fór svo fótboltaliðið okkar hjá Grindavík í mekkaferð til Benidorm, fótbolti, sól, sandur og svo skemmtilegasta ess-ið, strákar!!
-svo var komið að tímamótum hjá mér og öðrum skiptinemum, en ég fór sem skiptinemi árið 1998 til Ekvador í heilt ár og lærdóminn sem ég dró þaðan er enn að nýtast mér, ekki halda á dúfu með berum höndum lengur en í svona 20 mín... endar ekki vel!!
-2000 var svo fyrsta ferðin mín án foreldra þar sem ég ákvað að fara til Spánar á mánudegi og fór á miðvikudegi... gaman!! þar lærði ég að ég er drullugóð í brúnkukeppni og tek alla sem skrora á mig...
-haust 2001 fór ég í enskuferð til Dublin og tók MSR með, hún fór á kostum að segja sögur af hrakförum systur sinni og eins og alltaf kom það flatt upp á hana því hún var svo tekin upp í river-dans á 500 manna skemmtun, hahaha
-jólunum 2001 var svo eytt á sólskinseyjunni Kanarí í rigningu og góðra manna hópi, þar lærði ég að maður má ekki vera í bikinítopp inni í golfklúbbum, hvað er það??
-2002 önnur svipuð ferð til Spánar þar sem rómantík réði ríkjum og frönskukunnátta var víst minni en tungumálagúrúið hélt... önd eða vaffla: poteito potato
-2003 fór ég svo á vit ævintýranna til kolbrjálaðra kana í Minnesota og stundaði nám við háskóla þar, komst að því hvað keg-stand er og það má ekki nokkurn skapaðan hlut í þessu landi, allir að passa sig!
-sumrinu 2004 var að mestu eytt í borg víkinganna sem kenna sig við Grindur, að einni helgi undantalinni og það er engin önnur en Englandsferð okkar vinkvennanna til London í pent-house íbúð Tjallans, ohhhh hvað það var gaman. Vissi ekkki að breskir karlmenn svitnuðu svona mikið á milli herðablaðanna, lærði sem sagt inn á alls kyns svita-staði og finnst gaman að spá í því hvar fólk svitnar mest
-mars 2005 skelltum við Grísklúbbasystur okkur til Denmark að hitta Báru Beib og villast í lestum. Vááá hvað ég hló mikið á lestarstöðinni þegar við vissum ekki að við ættum að kaupa miða í sæti líka og þurftum að húma í barnalandinu!!
-viku eftir heimkomu frá DK skellti ég mér svo til USA með Kristjáni frænda að hitta Erlu, hitti rútubílstjórann með meiru og brosti samfleytt í 6 daga, helduru að það sé eðlilegt??
-apríl 2005 fór ég svo til Ipswich í Englandi ásamt hele familíen að sjá Skara bró vera tekinn formlega inn í félagið, ekki í síðasta skipti sem ég kem þangað:)

næst er förinni heitið til Mexíkó þar sem Lafan á nú eitthvað eftir að spóka sig á bikiníiu og fæla nærstadda í burtu... úúú hlakka bara til

jæja vona að þetta gefi ykkur smá innsýn inn í ferðaþrá mína og skiljið það að hún er hvergi nærri búin, held líka að ég hafi gleymt einhverri ferð -er að verða svo gömul:)


farin að kaupa mér PESOS fyrir MEXÍKÓ!!

SJEEETTURINN!!

bara tæpar 3 vikur í brottför til godforsaken Mejíkó!!

datt í pizzu, kók, nammi og gos pakkann í gær. nennti ekki að hlaupa í morgun, er að spá í að leggja mig núna í staðinn fyrir að hlaupa og kannski maður fái sér feitan pasta rétt í kvöld.

kæruleysi eða uppreisn??

Óskírður Hávarðarson fæddist í morgun kl hálfsjö að staðartíma, á stórafmæli hinnar sögufrægu ömmu Möggu en hún er 75 í dag

-engillinn var 20 merkur og 59 sentimetrar

nakk, Aníta þú ert hetja!!

til hamingju nýbakaðir foreldrar og til lukku með daginn amma mín

nú er bara að passa sig í stólnum hennar Anítu því hann hefur það orð á sér að vera besta frjósemislyf norðan alpafjalla...

haha

Þetta lag "TOTTAR" feitt

var að koma heim til Grindavíkur eftir skemmtilegt föstudagskvöld fyllt af Fjölnis-anda, bjórdrykkju og hlátrasköllum þegar ég rek puttann í útvarpið og set á kiss FM. Þar var verið að ræða um Júróvisjon áfallið og settar saman hinar og þessar samsæriskenningar þegar einn vitur maður köttaði á alla umræðu og sagði hreinlega:

-þetta lag TOTTAÐI feitt!!

nú, þarna sat ég í angistum mínum og gat ómögulega skilið þennan frasa og bölvaði sjálfri mér fyrir að vera dottin úr íslenskri "lingó" menningu og gat með engu móti komist að því hvort að "TOTTA" væri jákvæður eða neikvæður frasi. Var hann að segja að samsæriskenningarnar voru sannar og lagið væri gott, eða var hann að segja að lagið hefði hreinlega verið lélegt??

Að því kemst ég sennilega seint, en mikið asskoti langar mig til að vita hvaða meining er á bakvið eitthvað sem "TOTTAR" feitt, því að ég stefni á að innleiða það sem nýjasta frasann í Grindavík City...

þessi pæling hjá mér á sér enga hliðstæðu í raunveruleikanum þó svo að við vinkonurnar hefðum eitt hátt í tveimur tímum í umræðum um orðið "TOTT" sem verður ekkert kruft neitt frekar hér :)

nú kasta ég boltanum yfir á ykkur

-er að "TOTTA" feitt góður eða slæmur hlutur??

ÖSS...

Það er fimmtudagskvöld og helgin svífur um loftið að Þórsgötu 29. Mekong matur var fyrir valinu hjá húsmóðurinni og eftirvænting krakkanna í húsinu mikil, enda Júróvisjon kvöld og bara þrjú lög í Selmu.

Hún stígur á svið í sínu fínasta pússi, sem minnti einna helst á Alladín myndirnar, en liðið á Þórsgötunni kippti sér ekkert upp við það, þetta hlýtur að vera tíska. Selma tekur lagið svona líka flott og eru nú búmenn ansi bjartsýnir á úrslitin. Loksins kemur að stóru stundinni, nöfn hinna og þessa landa koma upp úr hattinum, danir og nojararnir komnir áfram. Jess, Norðurlanda-þjóðirnar eru að taka þetta. En aldrei kemur Ísland og eftirvæntingin því enn meiri þegar við fullvissum okkur um að þetta verði bara skemmtilega dramatískt. Ísland veruður pottþétt lesið síðast og það gerir sigurinn bara enn sætari.

En Moldavía stal senunni og sætinu okkar og heimilishaldið að Þórsgötu 29 var lamað næstu klukkutímana. Ekkert Júróvisjon-pa-pa-partý??

á dauða mínum átti ég von... en ekki þessu. Nakk hvað þetta er gott á okkur og alla þá sem keyptu sér grill og sjónvarp í þeirri trú að þau fengju það endurgreitt. Haha.

Núna fer ég bara að tralla vi er röde, vi er vide og vona að þeir rauðklæddu taki þetta með hárkollurnar. Mér finnst þetta svo fyndið að það hálfa væri hellingur. Gott á okkur. Gott á okkur.

Sjáumst í senjórítu-fíling a la Fjölnir í kvöld.

Glamúr-peyjar og glys-gellur, hafið það gott

Gleðiðlega Júróvisjon Forkeppni!!

þá er komið að dómsdegi Selmu og If I had your love og spurning hvort hin upphaflega Solla Stirða eignist þessa umtöluðu ást annarra Evrópuþjóða, því að við getum jú ekki kosið okkur sjálf (sem er nottla bara svindl!!)

Mikil umræða hefur sprottið um gildi og ágæti þessa lags hérna í höfuðstöðvum Vísis hf (skemmtilegasta útgerðar-fyrirtækið á landinu..) og eru menn á báðum áttum með það hvernig því eigi eftir að ganga. Magga raunsæiskona með meiru á ekki orð yfir hugmyndaleysi Þorvaldar Bjarna og vill helst sjá frumkvöðul eins og Múgison fyrir okkar hönd mundandi gítarinn eins og hann gerir bezt. Sjálf hef ég aldrei verið neitt mikið fyrir breytingar og fyndist bara allt í lagi að senda bara sama lag aftur og aftur, kannski skipta um tungumál, það myndi ekki nokkur maður fatta það.

Ég er viss um að Selma sjarmi steli senunni (og hvað eru mörg ess í því??) en vinnur hún? Nei, er það ekki "pushing it" eins og maður segir á góðri íslensku. Er samt viss um að maður eigi eftir að spennast allur upp og verða geðveikt bjartsýnn þegar við fáum okkar fyrstu stig, en svo hrynur þetta allt saman eins og venjulega þegar lið eins og Litháen og Pólland steingleyma okkur... helv pólitík

Þrátt fyrir skiptar skoðanir á þessu lagi þá ætla ég að leyfa mér að vera bjartsýnismanneskjan sem mamma kenndi mér að vera og spá laginu áframhaldandi veru í Júróvisión. Komumst sumsé áfram í kvöld, en gætum dottið út á næsta ári.

Vona að smá Júróvisjón pælingar komi þér kæri lesandi í gírinn í kvöld, kick up your heals, pantaðu Mamma Míu Pizzu, kauptu kók og misstu þig aðeins

-þetta er nú einu sinni Júróvisjón

-yo

mikil og skemmtileg helgi að baki og ekki laust við að manni hlakki barasta til næstu helgar... þar sem eðalljónið Lóa er jú að fara að útskrifast sem stúdent eftir langa og harða baráttu við frönskuna :) til lukku með það pjása
-og ekki gleyma evróvosjon þar sem M.S.R er alveg hundviss um það að við komumst ekkert áfram, þetta lag er svo mikil klisja... sama hvað tautar og raular þá ætla ég að kjósa norska lagið, þar sem það algjör snilld og fær mann til að vilja hafa verið uppi sem unglingslamb á áttunda áratugnum

en svo við víkjum nú aðeins að síðustu helgi þá gerðist margt og mikið, bæði gott og slæmt og heitt og kalt, en það sem stóð nú upp úr var án efa prófalok og stelpurnar í spænskunni (þið eruð algjör eðall!!), hengdi kettlinga-jakkinn var alveg magnaður og svo toppaði ég helgina með einu fyndasta kvöldi mínu í heimi á Amsterdam ásamt elítu-Reykjavíkur... hahaha

og Magga og Ingibjörg takk fyrir Ítalíu dinnerinn og hlátursköstin þegar við ímynduðum okuur ákveðinn atburð fyrir utan Hverfis með eina höndina á rimlunum og hina á hálsinum...

Farin að finna milljónirnar sem ég var að týna á einkabankanum

you know Vala Flosa??

Ravis and Travis

magnað með þessar löggur sem sniglast út um allt, sérstaklega hérna í Grindavík City. Pælið í því að vinna við það finna eitthvað að fólki, leggja löggubílnum á miðja Víkurbraut í þeirri von að einhver geðsjúklingur keyri á hundrað inn í bæinn og skili nú ríkissjóði smá aur. Kommon sumir fara bara hratt í beygjur og aðrir þurfa bara að tala í símann á meðan að þeir keyra...

En látum þessa snigla ekkert eyðileggja daginn fyrir okkur, enda gera þeir líka gott og eiga að vernda okkur, þannig að það er best að hafa þá góða!

Svo sá ég Druslu Djóns í Opruh í gær og verð ég bara að segja að mér fannst við Íslendingarnir langskemmtilegastir af öllum sem þarna komu fram, og ég er ekki frá því að það hafi aðeins kippt í hjá Opruh eftir íslenskabrennivínsstaupið því að hún hagaði sér svo skrigilega eftir það og var að koma með fáránlega brandara... En anyways, mér fannst við komast ágætlega frá þessu nema kannski þetta með lauslætið..

jæja, ætla ekki að drepa ykkur úr leiðindum með pælingar um lögguna og opruh.
bið ykkur því vel að lifa því að Ella er búin að útbúa dýrirndis morgunmat fyrir skrifstofu tjellingarnar uppí Vísi.

Hejdo

Muchos thankyous!!

Þriðjudagur hefur lengstum verið til þrautar hjá mér, en einhverra hluta vegna hefur dagurinn í dag einkennst af mexíkó-dagdraumum, mangó-áti og hlátra-sköllum í vinnunni. Ekki nema von að manni sé farið að dreyma Mexíkíflóa og Maya indjánana því að það er talað um það í öll mál og ég er ekki frá því að Lafan sé bara farin að látast freitstast og búin að taka upp lóðin til að passa í bikiníið...

var líka vakin í morgun svona:

búmm (hurðin opnast upp á gátt með látum) Ólöf, klukkan hálfátta erum við að fara út að hlaupa
-ég lít á klukkuna og hún er 7:27, hendist í fötin og byrja daginn með útihlaupi a la maggastínarokk

Svo last but not least, þá var hin umtalaða og margróma Magga Stína Rokk að gá hvað hún þyrfit að vaka lengi til að fá loksins bauga og vantaði því verkefni. Henni datt strax í hug, af einskærri góðmennsku sinni, að laga nú barbí-pjúk-bleiku síðuna mína í eitthvað krassandi og flott...

útkoman var því J-Lo í allri sinni dýrð á sundbol og með tómt glas í hönd (einkar skemmtileg blanda þó ég segi sjálf frá...)

ég segi bara takk fyrir, muchos thankyous, merci, tak skal du har, suki suki og allt það. án þín væri ég bara lúser með bleika síðu!

hvað finnst ykkur annars??

EKKI PANIKA

fór á stórskemtilega mynd í gær með Möggu Stínu Rokk, snyrtifræðing og fótboltamannesgju með meiru og Aroni sálfræðingi og mexíkóáhugamanni.

Ákveðið var að kíkja á einhverja upprennilega mynd í bíó þar sem við í Fjölni tókum "áhugalausa" Fjölni á þetta í deildarbikarnum og töpuðum fyrir skaganum 6 fokkin 0. Þetta telst þó fyrirgefanlegt því að talan sex bar á góma og svo eru skagamenn gulir og hafa lengstum talist vera bandamenn okkar Grindvíkinga á pæjumótunum í denn.

En hvað um það, fengum samt dolluna og heiðurinn að vera deildarmeistarar í B-riðli. Svo fórum við í sambíóin eftir veðmál og aðra vitleysu um hvað væri nú stysta leiðin í bíó. Að venju hafði MSR rangt fyrir sér og þurfti að steinhalda KJ á meðan á myndinni stóð. Ákveðið var að sjá Hitchickers guide to the Galaxy og mér til mikillar furðu þá fílaði ég í botn þessa speis-geimveru-dellu. Höfundur bókarnnar hefur verið á einhverri ónýtri sýru þegar hann skrifaði bókina, mýs stjórna mönnunum, sófar sem tala, heimskar geimverur og handbók um það hvernig á að lifa lífinu í stjörnukerfinu (sem er ekkert alls kosta vitlaust)

The hitchickers guide to the Galaxy er einhvers konar "best seller" þeirra speis-búa og býr yfir milkum fróðleik. Það sem mér fannst hvað áhugaverðast við þessa "how to" bók var það að hún virtist sammála mér um ástina og væntingar til hennar:

The defenition of love is too complicated to explain, but the Hitchickers guide to the Galaxy has this to say about love: NOT WORTH IT

Svo var krónískt-þunglynda-vélmennið alveg magnað.

En hvað um það, mæli eindregið með þessari mynd og vil nota tækifærið og óska námsmönnum góðs gengis í lokasprettinum -ÞETTA ER ALVEG AÐ VERÐA BÚIÐ-

Lafan out

you would think we were in a church, lots of BISHOPS around...

veit ekki hvort þið sáuð magnaða sáputryllirinn granna í hádeginu, en Harold nokkur Bishop bjargaði deginum fyrir mér með þessum brandara (sem ég þurfti svo by the way að útskýra fyrir rokklingnum sem kennir sig við möggu...)

svo missti ég andlitið (og matarlystina) þegar Susan og Tom (presturinn) áttu eldheita ástarfundi einhversstaðar uppí í skógarlendi ástralalíu og gjörsamlega hit it off on national tv. Jesús bobbý, Susan kjellan reif barasta fötin af aumingja prestunum sem ekki hefur notið kvenmanns síðan hann giftist guði og ekki furða þótt að þeir ástarfundir hefðu ekki staðið lengi...

En gott hjá Susan að vera búin að finna hemingjuna á ný eftir fokkvittinn hann Karl Kennedy, segi ekki annað.

Skil svo ekkert í því að fólk sé að segja að þetta séu bara þættir, BARA þættir, næst reyna þau örugglega að segja mér að Ramsey gata sé ekki til..

Ætli maðurinn viti af þessu??

Búin með tvö próf af 4
Búin að afreka það að fara í bíó og vera ein af tveimur bíógestum
Búin að hitta Kristján frænda og bjóða honum í dýrindispizzu a la mamma mía
Búin að bæta á mig kílóunum sem fuku með english breakfast og öllu tilheyrandi
Búin að fá það formlega staðfest að öll glös sem ég drekk úr leka á krónískan hátt
Búin að svíkja sjálfan mig um útihlaup síðastliðna þrjá daga og geri aðrir betur!!

Ekki búin að ná sáttum við Landsbankann og er því enn á innheimtuskrá
Ekki búin að kaupa draumaferðina til Mexíkó
Ekki búin að taka til í herberginu mínu
Ekki búin að redda kanafíflunum gistingu í þrjá mánuði í sumar, vill eikker??
Ekki búin að minnka bingókúluát og annan ósið
Ekki búin að lesa þessar þúsund blaðsíður fyrir næsta próf...

-svona ykkur að segja þá hefur búinaðogekkibúinað-listi Löfunnar oftar litið verr út en þetta og í tilefni dagsins ætla ég hlaupa í hádeginu, fara á fótboltaæfingu í kvöld og missa mig svo í nammiáti klukkan ellefu

jú nó vala flosa??

Óskar er nú tiltölulega heill miðað við að eiga svona systur...

Það sem kemur ekki fyrir mann... Útlandaævintýrið okkar í fjölskyldunni gekk eins og í sögu og má með sanni segja að allir þeir sem einhverntímann hafa kennt okkur við Brady-böntsið hefðu átt að sjá endalausu hamingjuna og taumlausu gleðina þegar allir meðlimir fjölskyldunnar voru mættir saman í fyrsta sinn síðan á jólunum...

-Ferðalagið byrjaði nú ekki vel, Lafan yfirsigstressuð hóaði öllum út í bíl, gjörsamlega búin að tapa gleðinni fyrir fullt og allt vegna offitu og fatahallæri, röflaði alla leiðina hvað hún væri nú orðin feit og ætti ekkert til að vera í. Fórum öll nett pirruð á Langbest í Keflavík (keflavik nota bene...) fengum okkur vonda pizzu og djúpsteiktan fisk. Flugið var klukkan 15:50 og klukkan tvö var undirrituð við það að fá hjartaslag og grátbað systkyni mín að koma sér upp á flugvöll, mér til mikillar furðu var svo klukkutíma seinkun og þarafleiðandi þurftum við að hanga uppá velli í góða tvo til þrjá tíma. Sorry gæs.

-Við komuna í London beið okkar svo Ipswitch rúta og við tvibbarnir urðum nottla að troða okkur frammí, bara af því að rútan var svo fyndin... Svo var það bara pilli og farið í háttinn. Fyndnast í heimi var samt um morguninn þegar brunakerfið fór af stað inná hóteli, við Magga vissum ekki hvaðan á okkur stóð veðrið, héldum að við hefðum kannski hækkað aðeins og mikið í ofnunum og okkar bjalla hefði bara farið í gang. Ég, eins tillitssöm og ég er byrjaði nottla á því að henda kodda yfir reykskynjarann svo að allir myndu nú ekki vakna, Magga opnaði glugga og byrjaði að lofta út. Við hefðum verið góðar í eldsvoða...

-Svo sóttum við Erlu perlu sem hafði reiknað út með ársfyrirvara hvernig besta leiðin til Ipswitch væri frá Minneapolis, eins og alltaf kom hún út í plús og mætti tíu mínútum á undan okkur hinum... Svo voru bara endalausir endurfundir endurfyrirlöngu (nei djók), við systurnar skelltum okkur út á lífið, fórum í danskeppni sem endaði með því að ég skráði Möggustínurokk á hipp-hopp námskeið fyrir byrjendur í betrunarhúsinu, Lafan fékk "cheers" frá random gaurum og Erla sýndi það og sannaði að hún kallar ekki allt ömmu sína þegar kemur að því að þamba bjór, það skal svo tekið fram að við ameríkíkusystur rústuðum danskeppninni "stjórnun með Löfunni í London"

-Sáum svo æfingasvæði þar sem Ipswitch æfir, fórum á leik og okkur leið eins og footballers wifes í dágóðan tíma... Gæti alveg vanist þessu:) Svo var það bara dinner, dans og drinks það sem eftir lifði kvölds með öllu tilheyrandi. Vaknaði svo nettur á sunnudagsmorgninum, enda 22 stiga hiti og sól sem þýðir aðeins eitt hjá J-lo, sólbaðstími!! Náði mér í smá lit, enda var einbeitningin í lagi og lítið um truflanir.

-Núna er samt mánudagur, kom heim í gær og lærði fyrir prófið í morgun. Alveg með eindæmum hvað mánudagar eru nú leiðinlegir, goddemitt. Prófið gekk lala, en ég held að ég hafi nú alveg náð, sem er jú fyrir öllu. Farin að læra meira og kannski skalla veggi ef það verður til þess að það rýmkast eitthvað hérna uppi.

Finished? No icelandic!

Graaaaannar, allir þurfa góða granna, skilningur á milli manna... kemur góðum deg´af staaaaaað!! graaaaannar....

Líkt og aðrir samstarfsmenn mínir, barnalandsmömmur og hreinlega allir sem vettlingi geta valdið í sjónvarpsglápi vita það að einn farsælasti sápuóperuþáttur okkar tíma er án efa Nágrannar, eða Neighbours ef maður slettir. Frá því að ég var SEND í pössun til Andrésar og Ingunnar á áttunda aldursári var mér kennt það að klukkan korteryfirfimm var horft á Granna í heilar fjörutíuogfimm mínútur. Frá þeirri stundu lærði ég það að Granna-tíminn er heilagur tími og hef alltaf, þrátt fyrir utanlandsævintýr, vinnuálag og annars konar álag, passað mig á því að fylgjast með Ramsey-götu.

Undanfarin ár hefur mér hins vegar fundist svona annars slagið hafa hallað undir fæti hjá þeim, enginn sætur Brad, Scott, Billy, Drew, name it. Beth kom aldrei tilbaka frá Queensland og Drew og Dee fóru til himna að passa hina í götunni. Í dag rann svo upp fyrir mér ljós sem ég hélt að væri slokknað til eilífðarnóns, váááá, Karl fokking Kennedy er að gera allt vitlaust og Súsan er tákn réttlætis og sanngirni og sleppti heldur betur af sér beislinu þegar henni var nóg boðið með karlmanninn í tilvistarkreppunni með gráa fiðringinn. Nakk, ég varð bara reið að horfa á Izzy tussu (afsakið orðbragðið, en hún skilur ekkert íslensku hvort sem er!!) og stóð á öndinni korterívinnu, alveg gáttuð á þessu "mómenti" í íslensku dægursjónvarpi. Vona að presturinn sem Susan kyssir eigi eftir að segja að Gus eigi barnið, ekki Karl!!

Annar eins þáttur hefur ekki sést hér á landi síðan að "My so called life" var sýnt hérna á sínum tíma og Jared Leto og Claire Danes kysstust alveg óvænt þarna í síðustu þáttunum og Bjöggu frænku var svo um að hún datt kylliflöt úr sófanum!!

Ég skora því á þig kæri lesandi að taka upp fjarstýringuna og koma þér inn í farsælastu sápuóperu í heimi, believe you me þú verður sko ekki fyrir vonbrigðum...

Svo væri ég til í að safna liði í pílagrímsför í Ramsay-götu og safna undirstikum í áskorenda-bréf til að fá það í gegn að þættirnir verði gefnir út á DVD, alveg síðan í fyrstu seríu. Ertu með??

Deep Creek...

Das twinnen eru á leið austur á firði að sinna störfum beibísitters fyrir Sólnýju nokkra Pálsdóttir og verða gríslingarnir þrír ekki teknir neinum vettlingatökum, hendum í þá nammi, látum þá fríka út og sofna svo... brillíant plan!!

Annars er ekki mikið að frétta, búin að vera í ritgerðasmíðum undanfarna daga og biðjandi um frest á þessu og hinu... þeir hjá akademískri stjórnsýslu Háskóla Íslands eru farnir að badda mig þegar þer heyra nafnið Ólöf Daðey... En eins og þeir segja í kanalandinu, if there is a will there is a way og no way José að ég sleppi Ipswitch ferð mað hele familien, including Erla kana-siss!!

En farin að undirbúa mig mentallí í leikinn á móti Þrótti Rvk í kvöld, horfa á Muhamed Ali myndina og sonna...

Heyri í ykkur frá framandi stöðum og sendi næst út frá Vogi sem kennir sig við Djúpan!!

Idaho? No, you da ho!!!

Ready or not...

Ok, svona fór þetta á laugardaginn:

-Hádegismatur tveimur tímum fyrir leik á salatbarnum. Súkkulaðikaka í eftirrétt...
-Leikurinn vannst 3-2, ein varnarmistök og helling af tæklingum sem Lafan hefði með rentu átt að fá spjald fyrir...
-Tekið Siggi-Saggi inn í klefa og brunað heim í sturtu og shæningu.
-Klukkan 7:30 komin í Grindavík City, Fegurðarsamkeppni að byrja (húsið að opna...)
-Klukkan 8:30 ennþá í íþróttagallanum að blása á mér hárið...
-Klukkan 9:00 er hin heilaga þrenning (M.Ó.G.) loksins tilbúin, búnar að missa af opnunaratriðinu og mættum fashionablí leit...
-Klukkan 9:15 komnar á barinn í Stapa og fyrsta hvítvínsflaskan leit dagsins ljós...
-Horft á sætar stelpurnar sýna kroppinn og kjólinn hennar Möggu fram til klukkan hálfeitt þegar Grindvíska fegurðardísin Petrúnella hirti dolluna...
-Tímaskynið aðeins farið að bresta, en ég held að ég hafi komið á ballið eitthvað um eitt... og farið heim eitthvað um 3!

Nánari smáatriði verður þú kæri lesandi bara að fá beint í æð frá kjaftatíkum bæjarins, því ég var með athyglisbrest þetta kvöld og get hreinlega ekki komið með neitt djúsí og krassandi fyrir ykkur!

Sunnudagur fór svo í ríkoverí með öllu tilheyrandi og vil ég þakka bíófélögum mínum fyrir skemmtileg komment í miðri mynd... lucky bitch :)

Farin að vinna mér inn bjórpening, ÉG ER TVÍBURASYSTIR HENNAR!!!

Á skíðum skemmti ég mér tralalala lalalala lalalalala

Das thursday skelltum við systur okkur upp á fjöll í dýrindisveðri og glampandi sól. Leiðin lá upp í Bláfjöll þar sem fiskvinnslukonan hafði heyrt á Bylgjunni að væri opið til klukkan níu. Eftir erfiðisdag í niðursöltun var svo farið að koma dóti í Stjána Bláa (bílinn hennar Möggu) og brunað af stað. Lafan var ekkert að bera á sig sólarvörn, enda eytt vikunum saman á miðbaugi jarðar í Ekvador án þess að fá svo gott sem roða í kinn. Snyrtifræðingurinn með meiru var á öðru máli og makaði á sig sólarvörninni og meikinu. Eftir þrjá klukkutíma af geðveiku skíðafæri, glampandi sól, biðraðalausar-lyftur og eina veltu (já ég datt einu sinni á jafnsléttu...) brunuðum við svo hjemme po, og ó mæ god, fokking hell, satan of allur þessi pakki. Andlitið á mér varð smátt og smátt eins og rasskelltur tómatur og ég þurfti að hlusta á vel valin orð snyrtifræðingsins og gjöra svo vel að redda mér aftersönni þegar komið var á Efstahraunið, hún hins vegar setti á sig bjútí maska og hló að mér í hljóði...

Á föstudaginn þurfti ég svo að hlýða á hlátrasköll vinnufélaga minna og útskýra mál mitt. Kæru vinir, sólin leynist víða, líka í snjóhvítum snjónum!!

En í dag er kominn laugardagur og mikið glens og mikið grín framundan. Hádegismatur með miss Reykjavík (böggu) og miss pregnant (gebbz), leikur á móti Þór Akureyri klukkan fimm, Fegurðarsamkeppni Suðurnesja (klukkan 8), partý hjá krewinu eftir hana og loks Stuðmannaball í Festi!!!

Ef einhver á aukaklukkutíma til að gefa mér þarna á milli 6-8 þá er hann mjög vel þeginn...

Með brunasár í andliti, harðsperrur í lærum, lit í augabrúnunum, mínus hundrað þúsund í veskinu, kvíða í maganum, tilhllökkun í hausnum og ör í framan bið ég ykkur vel að lifa og við sjáumst í Festi í kvöld!!!!

þetterlangbestasjoppaseméghefkomiðí... hún er æææææææðislega (kann ekki meir!)

you möst bí a feimos rapper!

"Leikurin byrjaði af fullum karfti bæði lið voru mætt til að sigra. Upphafsmínúturnar einkenndust af baráttu og færum á báða bófa, þó áttu Fjölnisstúlkur hættulegri færi. Fyrri hálfleikurinn var bráð skemmtilegur og ekkert var gefið eftir. Á 27.min dróg til tíðinda og það voru Fjölnisstelpur sem uppskáru. Hornspyrna var tekin stutt, boltanum rennt út á vítateigshorn og þar skaut Ólöf Daðey Pétursdóttir með glæsilegu "bananaskoti" yfir vörn og markmann Keflavíkur."

haha, segiði svo að ég sé ekki senters efni!! Þeir hjá fótbolta.net gleymdu reyndar að taka það fram að þetta hafi verið vinstri fótarskot, en þar em þeir notuðu "banaskot" er þeim fyrirgefið;)

Eftir sem sagt sigurleik á föstudaginn, 2-1 á móti Keflavík, las ég ekki fyrir komandi lokapróf og fékk mér ekki heldur bjór. Tilefnið, jú heilsuganga a la Lóa í tuttugu vindstigum og Vísis skrall. Vaknaði því fyrir allar aldir, eða klukkan 9 og gekk í kolbrjálðu Grindavíkur roki upp í Bláa Lón ásamt þrjóskustu manneskju í heimi. Fór svo heim og horfði á Kalla og Kamillu ganga í það borgaralega heilaga og fékk þá dillu að vera með hanakamb í hausnum um kvöldið (enda ekki annað hægt, sjá þessa hatta!!) Fór svo með Gebbu megababbi uppá Speis þar sem við tvibbarnir vorum sjænaðar til og kamburinn settur upp. Mjög fyndið.

Á slaginu korter í níu mættum við svo fjörtíuogfimm mínútum seint í matinn og skemmtum okkur fram eftir öllu. Magga var látin syngja í Sing Star með fimm hátalarakerfinu (þið getið ímyndað ykkur lætin!) og Lafan missti sig í söng og líkamshreyfingum (fönn fönn fönn fönn íslensk fönn...) og Gebba var vinsælast ólétta konan í Grindavík City. Svo var að sjálfsögðu tekinn smá Dallas pakki og Pamela og Bobby að sjálfsögðu á sínum stað, svo var farið á Ara, Ellefuna og Hverfis.

En sunnudeginum var eytt í faðmi Gebbu og Möggu þar sem við lágum eins og skötur uppí rúmi og horfðum á allt sem allar sjónvarpsstöðvar höfðu upp á að bjóða. Svaf svo yfir mig í morgun og missti af fyrsta tímanum. Það er víst satt sem sagt er, you snooze you lose. Demitt.

Eftir mark á móti Keflavík, kraftgöngu dauðans og hanakamb ríka fólksins geng ég sátt út í nýja viku, er samt hætt að borða nammi og saumaklúbbsmat. Hejdo.

Ég geri ekki neitt fyrir neinn sem gerir ekki neitt fyrir neinn annars gersist ekkert

Eins og glöggir lesendur taka eftir þá var ég að ljúka við að horfa á snilldarmyndina Sódómu Reykjavík og Unnur var sko með í hasarnum... nei, hún var með fjarstýringuna í vasanum!! Þegar á leið á myndina og þeir félagar alveg á því að stofna MÍ, MAFÍU ÍSLANDS, þá varð mér hugsað til ungs manns, sem eitt sinn sumarið ´98 minnir mig ákvað að ditsa kærustuna sína til þess að fara á fyllerí fyrir utan Festi. Eins og gengur og gerist urðu ryskingar á milli manna, ungi maðurinn hafi víst hellt upp á kaffi í baðinu heima hjá Bergvin og varð því að flýja svæðið og kom því ekkert annað til greina að leita skjóls hjá kærustu nokkurri. Eftir eitt tvö bönk á hurðina fer kærastan til dyra, en enginn ungi maður. Stuttu seinna er aftur bankað, og í þetta sinn stóð ungi maðurinn (varla í lappirnar) fyrir utan heima hjá kærustunni og sagði henni alla sólarsöguna með þvílíkum andköfum að henni var ekki farið að standa á sama. Kvaðst hann þurfa að vera í felum allnokkra stund áður en Bergvin næði tökum á honum og pakkaði honum saman. En áður hann gat komið sér í felur var hin alræmda amma Magga mætt á stéttina og kauði skaust bakvið runna til þess að vekja ekki slæmt umtal hjá tilvonandi tengdafólki. Þegar alræmda amman lét sig loksins hverfa náði ungi maðurinn loksins að koma því út úr sér sem ann var að ljúka við að segja fyrir runna-stökkið. "FÍ!!" heyrist frá unga manninum, "FÍ!!" Núna hafði kærstan alveg fengið nóg af honum og bað hann vinsamlegast um að láta renna af sér og koma svo að tala við sig, hvaða FÍ rugl er þetta??.. "huh.. já", segir ungi maðurinn móðgaður "en ertu samt með í FÍ, MAFÍU ÍSLANDS??"
Enn þann dag í dag hyggur kærastan að FÍ sé starfandi og hver veit nema að þú, kæri lesandi starfir fyrir hana, undir hana eða bara eftir hana??

Látum þessa sögu okkur að kenningu verða, hver svo sem hún er...

Ja hérna hér, svona eftir á að hyggja þá kenni ég heilum degi í fiskverkun án útvarps um þessa sögu, það sem manni dettur ekki í hug þegar raddirnar í hausnum á manni fá algert hljóð og lausan tauminn!! Farin á æfingu, skúra, töflufund, pepp-fund í megrunarkúrnum og síðast en ekki síst planeleggja helgina, það er nú einu sinni flöskudagur á morgun!!

Manamana....

Tekinn tekinn, tekinn, tekinn, tekinn

Arrg. Að morgni fyrsta apríl var Lafa að sjálfsögðu að vinna sér inn sinn venjulega bjórpening með i-potterinn á fullu að salta niður. Það fór ekki framhjá neinum þarna niðri í vinnslunni að það væri fyrsti apríll. Kjúklingarnir voru sendir upp á skrifstofu að sækja saltryksuguna og fiskilímið, reyndara fólkið var platað í síma og verkstjórarnir voru plataðir með bilunum hér og þar. Í hvert skipti sem einhver hljóp fyrsta apríl hló ég mig alveg máttlausa og sagði sko að enginn gæti tekið mig, aldrei. Eins og venjulega voru þessar yfirlýsingar bara orð út í buskann því að eftir kaffi varð ég einnig að fórnarlambi. Kona nokkur sem segir varla orð og mjög ólíkleg til að ljúga að svona manneskju eins og mér kemur til mín og segir mér að það sé ungur myndarlegur maður frammi að spyrja um mig... Nakk hugsa ég, hver gæti þetta verið. Ég roðna öll í klessu og velti fyrir mér hinum ýmsu möguleikum um hver mistery-man gæti verið. Ég fór framúr mér og öðru bjartsýnis fólki þegar ég vonaði að þetta væri Markús Jackson, rútubílstjóri með meiru og ljómaði öll þegar ég fór fram að slor-hreinsun lokinni. Goddem itt, holí kanólí og allt þar á milli. Ég hafði verið tekin tekin, tekin, tekin, tekin!!

Annars hefur lífið verið ljúft og gott að undanförnu. Lafan hefur snúið við blaðinu og tekið upp heilsusamlegt líferni. Farin að æfa á fullu, borða skyr.is og vinna í fiski við hvaða tækifæri. Búin að minnka yfidráttinn en að öðrum dráttum er lítið að frétta... haha

Núna liggur leiðin í próf upp í HÍ þar sem Jesú beibí bíður mín með eitthvað gott í pokahorninu. Að lokum vil ég svo þakka fyrir alla gestina sem við Magga fengum í grill til okkar á laugardaginn og þá sérstaklega yfirgrillmeistaranum, honum Aroni jú rokk mæ vorld... og skammir dagsins fá svo Aníta og Magga Stína Rokk fyrir vandræðalegan rúnt í gær. Skamm Skam :)

Seacrest OUT!

Árvakur þrífst en fátækt fylgir lötum...

Já þetta var málshátturinn minn í ár og hef ég því ákveðið að skilaboðin sem mér voru send að handan væru að ég skyldi nú drullast á lappir á morgnana til að fara í ræktina eða að sinna öðrum störfum...

Páskarnir einkenndust af fiskvinnslu, fjölskylduboðum, barnagæslu og næturlífi. Það síðarnefnda var mér og mínum ofarlega í huga og verð ég að segja að það sem stóð upp úr var án efa Sálarball í Stapa með frænkum og öðrum skyldmennum...

Lóa og Agnes létu sig ekki vanta upp við sviðið sem og Ágústa og Valgerður, snertandi lappirnar á Gumma Jóns eins og hann væri Bítill á sjöunda áratugnum. Lafan náði að komast í einhverskonar sjónvarp með því að beita ýmsum brögðum sem undirrituð hefur lengi hneykslast af og aldrei skilið fúttið í því að strákar seú svona æstir ýmir að sjá stelpur í sleik...

Heimferðin gekk vel, enda fékk ég far með mörgum heim. Fyrst í skottinu á bimmanum hans Steinþórs, svo í taxanum hjá Jón Gunnari sem stakk mig af, svo í taxanum hjá Eyþóri Atla sem enn og aftur stakk mig af (það var ekki lykt af mér ég lofa!!) en endaði svo í bílnum hjá Guðfinnu Magg sem náði að týna heilli samloku í sætinu á meðan hún var að keyra...

Vakt svo Óskar bróðir til að opna fyrir mér og sofnaði sátt með popptíví í vinstri hendinni og rækjubollurnar hennar mömmu í þeirri hægri, ávísun upp á þynnkulausan dag, enda er ég Grindvíkingur og Grindvíkingar verða aldrei þunnir!!

með þessum vel völdu orðum kveð ég í bili, ætla að klára páskaeggið mitt og lesa enda vann ég lestrarkeppnina miklu árið 1994...

au revoir

Ekki eru allar ferðir til fjár þótt farnar séu

Já kæru Íslendingar (og ef svo ólíklega vill til að þið séuð útlensk en skiljið íslensku...) Nú er að ganga í garð næstskemmtilegasti tími okkar Íslendinga á eftir jólunum, páskarnir. Þá fer fólk í langþráð frí, skólakrakkarnir mæta í fiskvinnsluna og alkóhólistarnir taka hvern túrinn á fætur öðrum. Það skemmtilegast við þennan tíma er samt páskaeggjahefðin okkar, ekkert betra eftir túrana umtöluðu að vakna með örlítinn höfuðverk og fá sér nóa-síríus egg og ískalda mjólk... Svo er þetta líka skemmtilegur tími því að sumarið er nánst komið, krakkar á línuskautum hoppandi fyrir bílana hjá manni og væmnu pörin úti að ganga langt fram eftir nóttu. Það besta við að opna áðurneft páskaegg er svo að fá kikk út úr því að sjá það mulna líkt og sprengingin í berginu á Kárahnjukum og unaðstilfinninguna við það að finna svo málsháttinn mikla og velta því fyrir sér hvort það séu örlögin sem hefðu otað akkúrat þessu eggi með þessum skilaboðum til manns, eða hvort það sé hreinlega happ og glapp, Forest Gump hélt því fram að lífið væri eins og konfektkassi, maður vissi aldrei hvaða mola maður fær, en ég er aftur á móti á þeirri skoðun að það sé í rauninni búið að velja hann fyrir mann, lífið er jú eftir allt saman bara eitt stórt samsæri...

En með þessari páskahugleiðingu vil ég að þið, lesendur kærir skoðið vandlega málshættina sem er otað að ykkur að handan um páskana og virkilega spáið í þessum skilaboðum, það gæti verði eitthvað til í þeim... sjáið bara þann sem ég fékk:

Ekki eru allar ferðir til fjár þótt farnar séu...

Enginn er verri þótt hann sé perri, pís át

Fokkin Yaaa Man!!

Ferðasaga þriggja frækna til Kongó helgina 18-20 mars 2005.

Einn góðan veðurdag þegar Ólöf Daðey, tuttuogtveggja ára gömul stúlkulind úr Grindavík fékk símtal frá tvíburasystur sinni um það hvort að hún vildi ekki skella sér alla leið til Kongó í tilefni þess að yngsta föðursystir þeirra væri að fara að syngja á Listakvöldi á Hóteli sem kennt er við framtíð, vissi hún ekki hvað út í hvað hún var að leggja. Hún velti þessu fyrir sér í nokkra daga og þær stöllur ásamt Björgu frænku þeirra ákváðu korteri fyrir brottför að skella sér. Sumir segja að góðir hlutir gerist hægt, en í Pálsættinnni sem þær tilheyra þekkist ekkert annað en fljótfærni og skyndiákvarðanir. Með nýja jeppanum sem faðir þeirra tvíburasystra hafði keypt ekki alls fyrir löngu héldu þær sáttar út í lífið og klukkan hálfsex að staðartíma hófst ævintýrið formlega þegar ljós borgarinnar fjarlægðust þær smátt og smátt og mikilfengleg náttúran beið þeirra í sínu fínasta pússi. Þar sem Ólöf var besti bílstjórinn sem völ var á keyrði hún alla leiðina með aðeins einu stoppi sem telst mjög gott miðað við aldur og fyrri störf hennar. Á fimm og hálfum tíma kom hún frænkunum heilum og höldnum að Kambi í Kongó.

Fyrsta verk þeirra var að hafa uppi á föðursystur sinni, en hún er heimsfræg á Íslandi fyrir að vera á mörgum stöðum í einu og koma sér í hinu ólíklegustu hlutverk hins almenna Kongóbúa. Það kom kannski ekki á óvart að frænkuna var að finna á eina barnum í bænum þar sem hún var að hvíla lúin bein eftir langar og strangar æfingar fyrir Listakvöldið við Voginn. Bæjarbúar voru að vonum spenntir að fá ný andlit í bæinn og fjölmenntu á barinn í tilefni komu þeirra. Eins og í öllum íslenskum sveitum er fólk mjög gestrisið í Kongó og gestirnir máttu sig lítils í að kaupa bjórinn sjálfir og fengu ekki að borga krónu með gati eða öðrum göllum. Eftir skemmtilega endurfundi á barnum var svo komið að því að kveðja Kongóbúa í bili og halda í háttinn. Þar sem Maggi, eina lögreglan á svæðinu, var í fríi var fólk rólegt í tíðinni og braut flestar þær reglur sem hægt er að brjóta sem koma manni ekki bakvið lás og slá.

"Ji, við erum á Djúpavogi" segir Björg glöð í bragði þegar hún vaknar við öskur og hlátrasköll frænda sinna frammi í stofu. Smátt og smátt vöknuðu svo hinar tvær og ekki leið á löngu þar til þær voru klæddar og komnar á ról, tilbúnar að bræða hjörtu Djúpavogsbúa í nýjustu tískunni frá borginni. Förinni var heitið uppí sjoppu í þeim tilgangi að sýna sig og sjá aðra. Það er nefninlega svo merkilegt með lítil íslensk samfélög, að fólkið er að finna ýmist í sjoppum eða rúntanti á bílum í misgóðu standi í nágrenni við sjoppuna. Eftir skyldu-gönguna voru frænkurnar formlega búnar að stimpla sig inn og minna á sig fyrir kvöldið. Dagurinn fór svo í alherjar punt og súludanskennslu sem allar höfðu gott af að læra ef ske kynni að þær lentu í aðstæðum sem krefðust þess konar þekkingu. Uppúr átta var svo farið niður á hótel og hlustað á rithöfunda á borð við Einar Má og ítalska sjéníið Nikkola. Svo var komið að því að hlusta á elstu frænkuna flytja verk sitt og mátti heyra saumnál detta, slík var eftirvæntingin að heyra í sunnlensku konunni sem fluttist til Djúpavogs ekki alls fyrir löngu.

Söngurinn tókst vel og var frænkunni boðið að fara í samstarfsverkefni með Einari Má Guðmundssyni í laga og textasmíð. Fáum kannski að heyra í Sólný í framtíðinni syngja um vistmennina á Kleppi sem náðu sér í fría máltíð á Hótel Sögu, hver veit!?!

Að menningarkvöldi loknu var svo haldið á skífuskrall með virtum plötusnúði frá Fáskúrðsfirði og höfðu frænkurnar gott af því að upplifa eitthvað annað en næturlíf borgarinnar. Eftir skemmtilegan dillirassadans Ólafar var svo komið að því að halda heim á leið, en Magga Stína, sem kennd er við rokk vildi endilega fá að sýna gítarsnilli sína og kom á laggirnar gítareftirpartý sem Kongó er einmitt svo þekkt fyrir. Eftir mörg vel valin lög yfirgáfu stúlkurnar teitið og fóru heim á leið, en skildu því miður raddirnar eftir og Björg skildi rósina sína eftir, gamla góða bragðið til að tryggja að hún færi nú aftur í áðurnefnt hús...

Síðasti dagurinn var ekki af verri endanum, Svenni frændi þeirra dekraði við stúlkurnar og vakti þær með sjávarrétta súpu að hans hætti með öllu tilheyrandi. Svo var kvatt og haldið heim á leið með bros á vör og sól í hjarta. Það er skemmst frá því að segja að ástæða dekursins var sennilega afmæli Bjargar og samúð með stúlkunum sem gátu vart talað vegna ofsöngs kvöldinu áður.

Á leiðinni suður kom svo Björg með þá snilldarhugmynd að stoppa á íshótelinu sem hún hafði séð í einni James Bond myndanna. Þegar þar var komið, þeim til mikillar furðu, var hótelið hvergi sjáanlegt. En Jökulsárlón fallegt engu að síður og auðvitað var Ólöf miðpuntkur alls þegar hún náði að festa sig í mýri og drulla sig út upp á bak með þeim afleiðingum að hún þurfti að skipta um föt á miðju bílastæðinu og gefa hinum ferðalöngunum eitthvað fyrir augað þegar J-Lo stóð á nærbuxunum einum fata í þrjároghálfa sekúndu.

Þannig fór um sjóferð þá, þrjár fræknar frænkur komust heilar heim og allir lifðu hamingjusamlega það sem eftir var. Ólöf festist í mýri, úti er ævintýri.

Cumpleanos Feliz!!

Áður en að gefin verður út Ferðasaga þriggja frænkna á Listahátíð á Djúpavogi vil ég óska BJÖRGU PÉTURSDÓTTUR, aka BJÖGGA BEIB, innilega til hamingju með 27 árin!! Ég myndi elda góðan mat fyrir þig ef ég kynni það...

Merkilegt hvað manni líður skringilega daginn sem maður áttar sig á því skriflega að maður sé orðinn árinu eldri, en Bjögga þú ert ung sem lamb og berð það ekki með þér að vera komin yfir tvítugt;) Vona að þú fáir allar þínar afmælisóskir uppfylltar þó svo að ég hafi skorast undan súludanskennslu á Kambi...

hej do.

I´ll take you to the candy shop...

Já komnir þrír dagar og ekki nammibiti farinn innfyrir mínar varir, sem skýrir kannski geðvonsku og annan dónaskap, biðst innilegrar afsökunar;)

En ég, www.lafan.blogspot.com er sumsé komin í langþrátt páskafrí sem mun einkennast af fiskvinnslu og skúringum með fótboltaívafi...

En ég ætla ekkert að hafa þetta lengra, enda aldrei neitt af viti komið frá mér. Grindavík var að tapa á móti Keflavík, believe it or not og ég var að setja klór í nýju svörtu buxurnar mínar, nammileysi? I think not!

Ef þið viljið skemmtilegt blogg tjékkiði á Margréti Hágréti (hehe) stúlkan er hreinlega að missa sig í bloggheiminum og hefur hún hér með unnið sér inn nafnbótina BESTI NÝLIÐINN Í BLOGGEIRANUM

svo var ég að pæla í einu, hvað á 50 cent eiginlega við með þessu:

I´ll take you to the candy shop, I´ll let you lick the lolly pop??

maður hreinlega spyr sig...

No heart?? I´m all heart mother fucker!!

Ekki nammibiti farið unn fyrir mínar ljúfu varir í dag, og klukkan er ekki einu sinni orðin hálf-fjögur!! haha

Var að fá hin og þessi verkerfni tilbaka úr Háskólanum og einkunnirnar framar öllum vonum, 7.5, 8, 8.6, og 9! Eins og ég hef oft sagt áður það borgar sig að taka sér nógu mikið frí úr skóla, þá stendur maður sig langbest!! Undir venjulegum kringustæðum myndi ég halda upp á þetta með pilla eða kók í dós, en J-Lo er í nammimindindi og mun ekki bugast! piff, nó pein nó gein, my ass!!

Svo er hin langþráða stund að renna upp á föstudaginn, en hún Ágústa Rós sem kennd er við Sigur er væntanleg til landsins í frænkuklúbbsgeim... Hver er að skipuleggja það by the way??

Með Jerry Mcguire á kantinum bið ég ykkur vel að lifa og sýna mér peningana!! Sýndu mér peningana!!

..but not the left side, coz that´s the crib side...

Motherfokker. Kann ekkert að laga þessa síðu, er úrvinda af þreytu vegna fiskvinnsluogritgerðarsmíðar og er afvelta af sælgætis sukki.

Á morgun er samt nýr dagur. Þá hætti ég fyrir fullt og allt að borða nammi. Nú huxa efasemdisraddirnar eflaust sér gott til glóðarinnar og geta ekki beðið eftir að ná mér á girnitilboðum, en neeeeeei, ekki í þetta skiptið. Í kvöld fékk ég köllun líkt og sumarið sextíuogníu þegar við stelpurnar í grísklúbbnum vorum að hlaupa refsihlaup eftir að hafa tapað fyrir Haukum 9-0 um að hætta bara að borða nammi fram að fermingu. Engin ferming í vændum, en maður getur samt sett markið á næstu trúarlegu athöfn (kannski ég endurskíri mig Jennifer eða bara stíg skrefið til fulls og gifti mig, vill eikkver??) Sem sagt nammibann fram að næstu helgiathöfn og Magga núna þýðir ekkert bingókúlu-mútur, ég segi einfaldlega neeeei!

Talandi um Möggu Stínu Rokk, þá verð ég að koma því á framfæri að mærin er gjörsamlega að missa sig í blogg-geiranum. Hún sat til hálffjögur á laugardagsnóttina að vinna í síðunni sinni (I HAVE CREATED A MONSTER!!) Ætli það séu til lyf við þessu??

Á meðan að við systurnar unnum okkur inn smá aukapening við að leggja í pækil síðastliðinn laugardag þá komum við með alveg brilljant hugmynd að nýrri sjálfshjálparbók. Hún heitir:

Í formi við fiskvinnsluna!

Þessi bók mun felast í því að koma með alls kyns æfingar sem hægt er að gera meðan maður vinnur í fiski. Til dæmis, þegar maður leggur í pækil þá er hægt að þjálfa lærvöðva og upphandleggsvöðva með því að standa bara í hægri löppina og nota bara hægri hendina í eitt kar. Svo við næsta kar er einungis notað vinstri löpp og vinstri hönd. Við blóðhreinsun er svo hægt að spenna magavöðvana eins fast og maður getur í tuttugu fiska og rassvöðvana í aðra tuttugu fiska. Við niðursöltun er krúsíal að vera beinn í baki og spenna sem flesta vöðva þegar maður er á ferðinni, hlaupa til að þrífa næsta kar og hlaupa með karið í samlokuna. Sé þetta gert á hverjum degi ábyrgjumst við mun á innan við tveimur vikum!!

Við tilhugsunina hef ég ákveðið að gefast upp á þessu háskóla rugli. Fokk the system, it screws you anyways! Farin að helga mér útgáfu sjálfshjálpa-bóka og er næsta hugmynd löngu tilbúin að fæðast, hún mun sennilega vera gefin út á ensku, enda miklu fleiri kanarassgöt sem þurfa á hjálp að halda og mun hún fá heitið Ten excuses for not handing in a paper...

Jæja, komið nóg í bili, farin að stela músík af internetinu

...my gosh ur a sexy little thing :)

Eftir nokkurra vikna frí úr HÍ settist ég loks á skólabekk í dag. Það var eins og ég hafði aldrei farið, varla misst úr neinu og með allt á fix tipp topp hreinu. Mæli með því fyrir alla háskólanema að taka sér sitt frí þegar þeim hentar svona til að hlaða batteríin...

En núna tekur alvara lífsins við og er ég hætt að slá öllu upp í kæruleysi, farin að æfa fótbolta að staðaldri og vinna eins og ég fái borgað fyrir það (huh....)

Skari bró var svo að fá samning í hendurnar frá Ipswitch sem hann ætlar að fara yfir á næstu vikum og skoða... Pælíðí, hann fær kennslu í því að ræða við blaðamenn og hvernig á að höndla athygli kvenna!!! Að sitja á skólabekk og taka niður glósur um hvernig á að höndla stúlkur sem eru í því að eltast við menn í fótboltagöllum... nice life huh!!

Farin að stúdera hvers vegna allat kvenfólk í kanalandinu dansar eins og stelpurnar á Bóheim og karlarnir eins og þeir séu súlan.

tutto rego

Gúley!!

Yo whats happenin´ my friend?? Þá er ævintýraför Löfunnar á gamlar heimaslóðir í kanalandinu á enda runnin. Lafan var að sjálfsögðu ekki ein í för (í seaaalá??) og vil hér með koma kærum þökkum til Stjána frænda sem fór hreinlega á kostum sem Einarsson, the pilot ;)

Í gær fór hitinn upp í einhverjar tíu gráður og sólin tók upp á því að skína skært, snjórinn bráðnaði og Lafan lifnaði öll við, enda ekki á hverjum degi sem hún fær að monta sig á stæltum upphandleggsvöðvunum í fyrirbæri sem kaninn kýs að kalla eiginkonuberjari (wife-beater). Við Íslendingarnir tókum nottla ekkert annað í mál en að halda upp á herlegheitin með "niðríbæ" stemmara í Stillwater. Mollie nokkur vinkonu Erlu siss býr þar í sennilega flottasta húsinu sem mér hefur verið hleypt inn og bauð okkur ásamt velvöldum einstaklingum á borð við Markús Jackson, skólarútubílstjóra með meiru, Wissler, hershöfðingjasonur og mágur-to-be, Pat Kelley, homecoming king og Daneneberg, næsti Bill Gates þeirra kanamanna. Eins og við var að búast var tekið upp á ýmsu, meðal annars farið í körfubolta, beisboll, ísvatnahlaup og körlý... Í einu orði sagt bestisunnudagurinnílífinuíheiminum!!

Núna er hins vergar komið að því að kveðja kanarassgötin með örlítiltum söknuði, sem ég viðurkenni að sjálfsögðu aldrei fyrir þeim, das icequeen never breaks ;)

The cowbell is out. Sjáumst á klakanum í fyrramálið, lífs eða liðin þar sem örlagaguðirnir hafa verið mér alltof hliðhollir undanfarna daga, sérstaklega síðastliðinn laugardag, og kominn tími til að gjalda fyrir alla þessa heppni :)

og svo.... GÚLEY!!

Dauði og djöfull.

Held ég sé komin með inflúensuna, ef ekki bráðalungnabólgu. Var að koma úr átlett molli dauðans þar sem allt sem hverja 22ja ára stúlku dreymir um fæst fyrir slikk, og Ólöf Daðey Pétursdóttir var í einhverju þunglyndiskasti og keypti nákvæmlega ekki sjitt!! Þoli ekki þegar maður dettur í svona pakka...

En í kvöld verður ekki þannig til háttað. Í kvöld ætla ég að fara í tveggja mánaðar gamlan djammbolinn sem ég asnaðist til að taka með mér og láta sem hann sé glænýr. Ef maður ímyndar sér hluti nógu mikið þá fer maður að trúa að þeir séu sannir, þannig að átfittið í kvöld verður gott sem nýtt og hananú!

Annars er bara allt gott að frétta. Andlitin á kanabjánunum er enn að detta af þeim þegar þeir sjá mig og bjórinn hefur ekkert breyst, still tastes like piss...

Í kvöld er ætlunin að fara út að borða, hitta fyrir gamla góðkunningja og svo kíkja á menninguna niður í bæ....

Shæse, ofisíallí búin að drepa ykkur úr leiðindum, en það er í alvöru gaman hérna sko, í alvöru...

bæó, og munið að því hraðar sem maður fer í beygjur því fyrr kemst maður á áfángastað.

SUPPLIES!!

Greinahöfundurinn, músíkantinn, dansarinn og megasktulan með meiru hefur enn og aftur náð að koma landanum á óvart og í þetta skipti ekkert smáræðis. J-Lo er mætt, með nýja plötu, nýtt lúkk og nýjan flugmiða til heilagrar Ameríku, er sem sagt stödd í Minneapolis hjá minni elskulegu systu í smá heimsókn með Kristjáni frænda (sem varð 25 um daginn, congrats;)

Jenny úr blokkinni náði sem sagt að koma öllum að óvörum hérna í Macalester og vakti mikla kátínu meðal vina sinna og áfengisbúðarinnar góðu þar sem undirrituð hefur plöggað magnafslátt:) Sökum gríðarlegs vinnuálags í eiginhandaáritum, fatakaupum og næturlífs hef ég ekki getað sest niður og deilt með ykkur skemmtilegum lífsreynslum héðan úr landi draumanna en mun eftir besta megni koma því að sem ég tel markvert;)

Jæja, farin að sækja thinkrustpepperonidominospizzu ásamt mági mínum sem er æstur að fá sér bjór eftir erfiðan dag...

tuttuguogfjórirtuttuguogfjórirogégerennþáhér.......

Æðisgengin útfríkun með gellunum í veldi danans...
SEASON FINALE

Þið farið sennilega að verða þreytt á þessari fyrirsögn með gellunum í veldi danans, en það er engin sápuópera án smá fyrirsjáanleika, huh?? En haníveis. Þannig er mál með vexti að þennan síðasta dag í kóngsins Köben (hver er þessi kóngur eiginlega??) tókum við í rólegheitum og tókum alls engar áhættur. Í fyrsta laga mættum við fyrstar í morgunmat svo við fengjum bestu gerðirnar af soyajógúrti (sem var svo ekkert soyajógúrt eftir allt saman...), tókum leigubíl í stað lestarinnar (sem hingað til hafði leikið okkur grátt...) og tjékkuðum okkur inn í Saga-Class röðinni til að við fengjum bestu sætin (sem við vorum auðvitað reknar úr þegar í ljós kom að við ættum ekkert erindi í...)

Eftir að hafa séð Eivöri Pálsdóttur tjékka sig inn, var mín alveg í skýjunum og kominn með ég-er-búin-að-sjá-fræga-manneskju-í-dag kvótann þá bendir Maggz okkur Böggz á það að hún hafi séð HELENU CRISTIANSEN tölta inn í fríhöfnina!!! Við að sjálfsögðu héldum að núna hefði hún ofisíallí lost it og hlógum að henni (ekki með henni hahaha) Andartaki seinni labbar há og grönn kona út úr búðinni og tekur sveig framhjá okkur. Holy crap, litli tvibbinn var ekkert að bulla, þetta var í alvöru HELENA CRISTIANSEN!! Hún var eins og þið getið ímyndað ykkur alls ekkert slor og við vinkonurnar komumst að samkomulagi að hádegismatnum yrði sleppt þennan daginn....

Flugferðin heim gekk eins og í sögu, meira að segja Gíslasögu, og lentum við heilar á húfi með bros á vör, reynslunni ríkari og tungumálinu betri...

Þessa ferðasögu kveð ég nú með bros í hjarta og sól á vörum (eða var það öfugt?)
Magga, Ingibjörg, Bára Hlín og kommúnan uppi á dekki, takk kærlega fyrir mig, love you guys!!!!!

J-Lo er farin að endurfæðast. Ómæld virðing.

Æðisgengin útfríkun með gellunum í veldi danans...
PART IV

Jæja, þegar nú er komið við sögu erum við vaknaðar eftir andvökunótt sökum ugly-naked-guy og vændiskonum hans. Eins og ávallt voru morgunhænurnar, Margrét og Ingibjörg vaknaðar fyrir allar aldir og drógu mig eftir níðþröngum ganginum í morgunmat þegar klukkan var rétt að skríða í níu. Eftir að svangir magar höfðu verið fylltir með tilheyrandi kræsingum var tími til kominn að fara yfir strikið... í bókstaflegri merkingu. Þetta blessaða strik sem ég hef heyrt svo mikið talað um stóðst bara allar mínar væntingar og vel það! Eitthvað gekk verslunin illa, enda fundum við engar dissara-búðir vegna allra píkupopp-búðanna (ég er sko dissari þessa dagana...) og því var ég aðallega að dást að öllum kaffihúsunum/börunum sem maður sá á leiðinni.. vááá.

Eftir erfitt rölt settumst við svo inn og fengum okkur hvítvínsglas í hádegisösinni. Svo tók miðdegisösin við og aftur settumst við inn og fengum okkur hressingu. Svona gekk þetta þar til að fæturnir gátu ekki meira og miðdsegislúrinn kallaði á okkur. Á þessum tímapunkti var J-Lo ekki búin að ráða neinni dúfu bana, Ingibjörg ekki búin að brenna hótelið til kaldra kola, en Magga var búin að villast hundrað sinnum og verða áttavillt þúsund sinnum, alltaf fundum við hana þó, enda Bögga fundvís með eindæmum.

Eftir kríuna dressuðum við okkur svo to-kill og fórum á hið margróma Hard Rock Café því að Ingibjörg hafði lofsamað þennan stað út í eitt, YMCA dansar uppi á borðum og lætir. Við þangað!! Við settumst inn, algjörar pæjur, pöntuðum okkkur forrétti og fordrykki. Eftir dágóða stund kemur þjóninn okkar með herlegheitin og þrjá auka kokteila. "This is from the bartender, he just won the bacardi-cocktail competition in Denmark and wanted you to try it out. You chose if you want to drink it or not, it is complimentary of course" Piff, fríir drykkir... sætur barþjónn... Já takk!! Við þáðum að sjálfsögðu með þökkum og vorum með sex drykki á borðinu. Andartaki seinna kom svo eldri maður með gin í greip fyrir Möggu, rétti henni það og sagði gjörðu svo vel. What?? Stuttu seinna kom hann með bjór handa vefsíðustjóranum og hún þáði enn og aftur með þökkum... Svona gekk þetta allt kvöldið, hinir ýmsu menn bjóðandi okkur í glas og á tímabili vorum við með tíu drykki á borðinu og farnar að roðna aðeins í kinnum...

Eftir að maturinn var gerður upp var okkur svo boðið sæti á hinum víðfræga bar og okkur boðnir fleiri drykkir. Barþjónninn (sem hafði einstakan áhuga á vinkonu minni) lék listir sínar, kveikti eld í flöskunum, kastaði þeim í hringi og blés svo eldinum í átt til okkar við mikinn fögnuð viðstaddra. Þá ætlaði mín að vera smá kokkí og kallaði svona til hans: "Hey Magga needs a cocktail, make her one and be creative!..." þá svara hann fullum hálsi: "Ok, but she has to drink it the way I tell her to" huh, ok segi ég. Haldiði að félaginn hafi ekki hent í sheikerinn einhverju sulli, sett sheikerinn í buxnastrenginn að framan, staðið upp á borð og sagt Magréti að koma upp á borð og drekka kokteilinn með röri upp úr buxnastrengnum á hnjánum!! (minnti óneitanlega á.. huh nei stóðst ekki skoðun;) Magga enn og aftur kallar ekki allt ömmu sína, fer upp á barborðið og drekkur þennan ágæta drykk upp úr buxunum á gæjanum!! Nakk hvað þetta var fyndið, þetta var eins og í Coyote Ugly, sérstaklega þegar ég hafði eitthvað verið að rífa mig með framíköllumoglátum, þá var ég sprautuð með bjór í framan og málningin lak niður fyrir öll velsæmismörk...

Jiii, eftir lokun á Hard Rock sátum við enn inni á staðnum í góðu yfirlæti framkvæmdarstjórans og barþjónarins, drekkandi nánast frítt og grenjandi úr hlátri af vitleysunni í okkur. Who let the dogs out, who who who who???

Alltaf er maður að lenda í ævintýrum, sérstaklega þegar þessar tvær eru með í för, ha í sealá??

En á föstudaginn tróðumst við inn til Gebbu að horfa á ædol, laugardaginn vann ég eins og ég hefði engu gleymt í niðursöltuninni og í dag, sunnudag horfði ég á tvær lélegustu bíómyndir sem gerðar hafa verið. Þoli ekki þegar ég tek lélega spólu!!

Jæja, klukkan að ganga þrjú og Lafan að fara í próf á morgun og ritgerð hinn. Með Damien Rice á kantinum kveð ég í bili og hlakka til að segja ykkur frá Season Finale af "Æðisgengin útfríkun með gellunum í veldi danans..." á morgun...

we know that we belong, we belong together, together will be strong... (lýsi eftir þessu lagi, man einhver eftir því frá svona 94?)

howdie

Æðisgengin útfríkun með gellunum í veldi danans...
PART III

Eftir lærdómsríkt kvöld var svo reynt af öllum lífs og sálar kröftum að sofa út og gera sig tilbúna í Kaupmannahafnar-ævintýrið sem beið okkar (en fyrir ykkur sem ekki hafið fylgst með fyrri þáttum þessarar framhaldsögu þá vorum við sko staddar í Randers, í þriggja tíma fjarlægð frá Köben...) En eitthvað gekk erfiðlega að festa svefn, enda húsið yfirfullt af Íslendingum sem annað hvort höfðu ekkert sofið eða vöknuðu snemma til að hitta fyrir þá sem enn voru vakandi. Klukkan tíu rifum við okkur því á fætur, fengum okkur morgunmat/drykk og hlustuðum á Weezer eins og í gamla daga...

Svona leið þetta framan af degi, bara setið, spjallað, farið í púl og hlegið af þeim sem voru arfaslakir í púl, Böggz og Maggz við nefnum engin nöfn;) Klukkan um það bil hálf sex var svo kominn tími til að kveðja sveitasæluna og kommúnuna hennar Báru og halda áleiðis til Köben. Í þetta sinn keyptum við okkur sæti og miða í rétta lest, enda allar með tölu orðnar miklu meira en mellufærar í dönskunni. Lestarferðin gekk með eindæmum vel, fyrir utan táfýlu-dauðans sem undirritðu er viss um að hafi komið frá sessunauti sínum, án þess að hún hafi áreiðanlegar heimildir fyrir því :)

Klukkan 22:12 vorum við svo staddar á lestarstöðinni í Köben, sársvangar og áttavilltar. Eftir feitar franskar og ískalt kók á makkdónalds fundum við svo hótelið eftir örlitla örvæntingu klúbbsystra, en það var staðsett á besta stað rétt hjá hinum margumtalaða Striki. Þar fengum við flott herbergi við hliðaná manni sem virtist ekkert nenna að klæða sig og gekk um nakinn, sérstaklega þegar við sáum til. Þegar við loksins vorum farnar að loka augunum á nýþvegnum koddanum heyrum við bankað. "Sjeeet" heyrist í mér.... "hver ætli þetta sé, er þetta til okkar???" og ímyndunaraflið fékk lausan tauminn. Nú skyldum við drepnar á ógurlegan hátt líkt og í Amerikan sækó. "Nei, er þetta ekki til ugly naked guy við hliðiná?" heyrist í Böggu skynsömu. Við ahuguðum málið (það skal tekið fram að á þessum tímapunkti var Maggz flogin í heim draumanna) og heyrðum í tveimur blindfullum konum sem langaði eitthvað að fá gott í kroppinn eða tala við Ugly naked guy. Aftur fékk ímyndunaraflið lausan tauminn og við vorum komnar á það að þær væru vændiskonurnar sem hann hefði pantað og að hann ætlaði að ganga frá þeim að "athöfn" lokinni. Eftir miklar vangaveltur okkar Böggz opnaði loksins Ugly naked guy og hleypti þeim báðum inn. Við pössuðum okkur að slökkva öll ljós og slökkva á viðtækjunum. Eftir dágóða stund fóru þær út, en stuttu seinna kom önnur þeirra aftur og guð má vita hvað gerðist þá...

Með þessari hrollvekju kveð ég í dag og kem að venju með framhald á morgun, eftir saltfiskvinnsluna að sjálfsögðu, en við systur og frænkur ætlum að taka til hendinni og fara að flaka fisk og salta niður allan liðlangan morgundaginn.

Þar til þá, lifið heil og munið að misjöfn eru morgunverkin.

Æðisgengin útfríkun með gellunum í veldi danans...
PART II

Þegar ég skildi við ykkur síðst þá var laugardagurinn að ganga í garð og Margrét loksins laus undan áhrifun ég-kann-dönsku-og-get-bara-talað-dönsku-drykkjarins. Förinni var heitið til Árhúsa í menningar og verslunar tilgangi. Eitthvað voru veðurguðirnir að segja mér að hætta þessari eyðslu og fara að borga frekar yfirdráttinn sem hvílir á herðum mér og annarra Íslendinga um þessar mundir, því að leigubílinn sem að við höfðum pantað festi sig í eina snjóskaflinum í Danmörku og við pæjurnar, þurftum að ýta einhverjum ligeglad dana á leigubíl í pinnahælum, pæju buxum og allar með nýja lancome glossið!!! Eftir leigubíla ævintýrið var förinni heitið í rútu sem tók okkur alla leið til Árhúsa. Þar var mikið verslað, mikið gaman, mikið fjör og ennþá meira hlegið... Hittum fyrir Guðrúnu Erlu, Elísabetu, Jóa og Söru Ósk (frænfólk mitt sem býr þar á bæ) og vil ég bara koma sérstakri kveðju áleiðis til þeirra :)

Um kvöldið var svo þetta blessaða fjalla-þema-partý og við íslendingarnir slógum ekki slöku við og mættum sem Nælon gengið sem hafði brotlent uppi á fjöllum á leið á gigg... Eitthvað voru danirnir ekki alveg að fíla þessa hugmynd og vorum við þar um bil baddaðar allt kvöldið, en við grétum ekki Björn Bónda heldur söfnuðum liði og hefndum = söfnuðum pening í leigara og fórum til Árhúsa á einhvern klúbb sem að hleypti bara fallegu fólki inn (við Bára svindlðum okkur inn bakdyra megin, en hinar tvær komust ekki frá lakkrísnum góða uppi í sveit??) Við Bára stóðum á öndinni, allir með tölu, stelpur, strákar, hundar, meira að segja klósettpappírnn var fallegur!! Eftir athyglisverð tilþrif á dansgólfinu duttum vði Bára í pakka, fengum okkur kebab a la daninn, fórum í partý og skrifuðum forvarnarbók um "hvenær sé komið nóg eftir svona tjútt og fara heim"

en nóg um það kæri lesandi, Magga siss er orðin brjáluð á kantinum því ég gleymdi að færa henni vatn. Sunnudagspistillinn verður svo á sínum stað á morgun og höfum þá eftirfarandi í huga:

-lengi stendur mannsefni til bóta

Æðisgengin útfríkun með gellunum í veldi danans...
PART I:

Jæja, orðin spennt að heyra í hvaða ævntýrum J-lo, M.S.R og Bögga lentu í?? Ég væri það líka ef að ég væri þið... Heníveis. Hjér kjémur framhalds-ferðasaga þriggja saklausra stúlkukinda á ferðalagi um að-við-héldum saklausu Danmörku dagana 18-22 febrúar... dudududuúmmm

Ferðin byrjaði snemma eftir andvökukvöld Grís-klúbba-systra þar sem við eyddum síðast kvöldinu okkar á landi ísanna í faðmi annars ólettu Gebbu okkar sem að öllu óbreyttu hefði selt Yarisinn og komið með okkur;)

Klukkan sex stundvíslega vorum við mættar á stöðina, ekki Löggu-stöðina, heldur Leifs-stöðina kæru. Þar var bragðað á alíslenskum bjór sem bragðaðist alltof vel svona í morgunsárið... Svo var flogið í lengstu þrjá tíma sem ég hef upplifað, enda orðin bjórþyrst með meiru (vorum sko ekki með klink il að kaupa í vélinni) Lendinging tókst vel og töskurnar komust allar til skila... á endanum:) Svo var nú komið að því að koma sér upp í lest og komast á stað sem heitir "Renders" eða "Rjééénes" eins og daninn myndi segja. Lafan sem vill oft kenna sig við það að vera tungumálagúru tók það hlutverk að sér að tala dönsku fyrir okkar hönd. Jú jú, ég kaupi miða til að-ég-held "Renders" og furða mig á því hvað það er ódýrt að ferðast með lest í þrjá tíma, bara tvö hundruð kjéll, nohh alltaf að græða...

Eftir nokkra hringi á lestarstöðinni fengum við svo panik-attakk og hoppuðum upp í næstu lest, þar sem tungumála-gúrúið kyngdi stoltinu og viðurkenndi það fúslega að hún kynni ekki rassgat í dönsku og hefði ekki hugmynd um hvar lestin færi og hvert undirrituð hefði keypt miðana til. Að lokum varð okkur bjargað frá glötun af alíslenskum sjéntílmanni sem heyrði okkur hlægja/gráta úr hlátri í lestinni af því að við hefðum týnst á fyrsta klukkutímanum í Danmörku. Sá ágæti maður benti okkur á hvaða lest við ættum að taka og hvar hún færi. Fjúkket.

Jæja, allt fallið í ljúfa löð, búnar að finna okkur flott sæti og vorum tilbúnar í að leggja okkur feitt fyrir átökin hjá Báru (daman sem við fórum upphaflega að heimsækja...) Nei nei, kemur ekki einhver strákur sem benti okkur góðfúslega á það að við værum ekki búnar að kaupa okkur miða í sæti, bara í lestina og að þetta væru hans sæti....???? Holy crap!! Af hverju var okkur ekki sagt frá þessu??? Djösssss RUGL! En Magga kallaði ekki allt ömmu sína (hehe) og fann þessar ágætu pullur í barna-sandkassanum á endanum í lestinni sem við hrúguðum okkur á og sváfum sem lítil börn...

Við komuna til "Renders" blasti svo smettið á Báru við okkur, skælbrosandi og sæt. Það fyrsta sem hún lét út úr sér var... "Nei, Ingibjörg!!!!" hahaha eitthvað var Magga-tilkynningar-skylda ekki að standa sig og gleymdi að segja Báru að Ingibjörg a.k.a Bögga hefði komið með (hún ber fyrir sig berdreymni, það er að segja að hana hafi dreymt að hún hafi sagt Báru það????) Um kvöldið var svo drukkið bjór, hvítvín, rauðvín og allt þar á milli... Magga fékk sér ég-kann-dönsku-og-get-bara-talað-dönsku-drykkinn og var dönskumælandi það sem eftir var ferðar... Lafan datt í þann pakka að hringja til systu í ameríku, nema hvað það var vitlaust númer og Bögga var í því að hrinda karlmönnum af sér (enda með eindæmum sæt stelpan...)

Í næsta þætti af "Æðisgengin útfríkun með gellunum í veldi danans..." verður fjallað um laugardaginn 19.feb, verslunar-æði Íslendinga og óstjórnanlega fallegt fólk í húsum sem kennd eru við ár...

FOR TU ER LÆKKER, LÆKKER, LÆKKER, LÆKKER, LÆKKER...

YOUR VILLAGE CALLED...
-THEIR IDIOT IS MISSING!

bara einn dagur í Köben!! Allt að verða klappað og klárt, nema kannski vegabréfið, þarf það eitthvað? Svo er búið að redda fjallaþemanu, ætlum að vera "Hædí" og reyna að gera sem besta úr þessu. Hverjum dettur í hug að hafa fjallaþema??? maður hreinlega spyr sig. en ég mun reyna að koma með ferðasögur eins fljótt og auðið er...

annars er fátt skemmtilegt búið að gerast, keyrði í skólann á pínulitlum jaris, fauk næstum útaf. mætti seint í skólann, tekin á teppið fyrir að vera ólærð. skrópaði í seinni tímanum, sló þessu upp í kæruleysi, bragðaði mér á hvítvíni með lögfæðinemum og týndi bílnum. bara þetta venjulega :)

jæja farin að kalla þetta gott. heyri í ykkur seinna. allílægibless

ok. er í krísu.

á ég að fara niður í vísi og setja sloppa í vél á miðnætti
-eða á ég bara að segja fokk it og láta þau notast við það sem er til og redda þessu bara í fyrramálið??

held ég notist við seinni kostinn og taki bara afleiðingunum. er líka svo bissý að gera útlendingabloggið mitt, en ég er að spá í að fara að blogga fyrir kanafíflin úti, er það ekki sniðugra heldur en að senda út einhver massa emila sem enginn nennir að lesa? ég held það.

áður en ég veit af verð ég komin með íslenskt, enskt, spænskt, danskt og svahílískt blogg. vá mar ætti að fá nóbelsverðlaunin fyrir þetta.

good nite and dont let the bed bugs bite... er þetta ekki annars enska bloggið???

Why is it that everytime i go to the bank, the lady looks at my, like IM THE ONE who robbed them last week, common man FUNK THAT!!

þetta lag klikkar aldrei. fékk það á heilann áðan þegar ég fór að borga stöðumælasektinar mínar tvær í bankanum og fékk ekki nógu vingjarnlegt viðmót afgreiðslustúlkunnar... fokkin 2500 kjell í svona rugl....

ætla svo að fara að kaupa mér gleraugu þar sem augun á mér eru að gufast upp af allri þessari linsunotkun, vantar bara einhverja tískulöggu til að segja mér til hvernig ég á að kaupa mér þar sem ég hef aldrei talist tískusérfræðingur og gjörsamlega hata að vera með gleraugu... jú ken sí vere ví haf ðe probblemm.

allavegana farin í spinning með Vísis-liðinu og ætla ekki að klikka á gelhvakknum í þetta skipti. áts.

Feliz dia de San Valetin, Happy Valentines day og Gleðilegan ástarunnenda-dag

alltaf hefur mér fundist þessi dagur æðislega skemmtilegur og finnst fátt skemmtilegra en að rölta um blómabúðir Reykjavíkur og Gindavíkur City og finna eitthvað sætt og fyndið til skiptis... en nú er sú tíð liðin og Lafan orðin hörð af sér, lætur ekki blómasala segja mér þegar ég eigi að kaupa blóm eða þegar mér eiga vað vera gefin blóm:) samt gaman að fá anonímuss sms um hvað ég er sæt... takk fyrir það ;) man líka í hvaða sporum ég var í fyrir nákvæmlega ári, en þar var sungið ástarsöngva fyrir mig í kaffiteríunni í ameríkunni...

bara gleðilegan ástar-og-kærleiksdag öllsömul og muniði það að
-nothing is interesting if your are not interested-

og smá shoot out til kongóbúa frænda míns, hann Pálmar eða Pámlar eins og hann er oft kallaður fæddist einmitt á þessum degi fyrir tveimur árum og verður örugglega næsti Don Juan diMarco eða hvað hann nú heitir...

lifið í lukku en ekki í krukku.

eigum við eitthvað að ræða það hvað vinkonur mínar eru klikkaðar??

Þessi helgi var tileinkuð núverandi, þáverandi og langvarandi vinum, en við í Grísklúbbnum vorum flottar á því og fórum út að borða á Ítalíu á föstudaginn, þrátt fyrir bágan efnahag og fjarveru Kellyar (a.k.a Gebbslan). Eins og við var að búast var mikið hlegið, mikið drukkið og eitthvað hellt niður (believe it or not, þá var það ekki ég sem hellti heilu vatsglasi í klofið á mér í níðþröngum gallabuxum, heldur ofurskutlan úr Miss Reykjavík, Ingibjörg...) Eftir drykklanga stund á koníaksstofunni varð okkur sýnt á ungan pilt sem brosti sínu blíðasta og sagði hátt og snjallt:

"Nei, hvað er að frétta af ykkur fíflunum??? Sumt breytist aldrei!!"

Fyrir framan okkur blasti hlaupa-dansara-leikara-gúrúið Daði Rúnar Jónsson sem fyrir um sex árum hafði tekið okkur allar í rassgatið í bíííb testinu i grunnskóla. Sjeeet hvað það var langt síðan við höfðum séð hann og því var drykklöngu stundinni sem við ætluðum að verja í koníaksstofunni umbreytt í drykkja-langa stund, þar sem grunnskólinn var rifjaður upp frá a til ö. Ingibjörg var rapparinn sem snoðaði sig, Magga var bældi perrinn sem kíkti á strákana í sturtu, Gebba var gellan sem gat *** (stóðst ekki ritskoðun!) og ég var félagsmálatröll með meiru sem stóð fyrir allsherjar svindli í efnafræði og samfélagsfræði til þess að tryggja það að þessar vinkonur mínar sem seint geta talist akademískar, næðu prófinu og kæmust upp um bekk!! Þið getið rétt ímyndað ykkur harðsperrurnar sem fylgdu hlátrinum og pirringinn í fólkinu í kringum okkur út af hlátrasköllunum. Jiiiii. Ekki nóg með það, heldur bauð Daði okkur heim til sín að skoða myndir... eitthvað hrakaði sjálfstraustinu eftir að hafa séð okkur, ýmist feitar, bólóttar, með skakkar tennur eða samrýmda augabrún. En við peppuðum hvor aðra upp og töldum okkur trú um að það hefði jú ræst úr okkur. Ha ha ha.

Það þarf ekkert að taka fram að kvöldið endaði framar öllum vonum hehe í góðu yfirlæti bjórþyrstra djammara á barnum sem kenndur er við Hverfi-.

og þetta var bara byrjunin!! næsta dag var farið í þynnkumat í Kringluna og gírt sig upp í Single night out... Okkur Möggu datt í hug að gleðja múttu og ömmu með blómum og, góðir lesendur mæli eindregið með því að gleðja ykkar nánustu svona án tilefnis, því að við lifum bara einu sinni og why not gera það með stæl??

Eftir djúpar umræður og trúbba a la hvítvíns-hífaðar æskuvinkonur var förinni heitið á Ara þar sem Eggert frændi og Bjögga frænka biðu okkar, takk fyrir þolinmæðina... Þrátt fyrir heiðarlega tilraun komst einn meðlimur Grísklúbbsins ekki á leiðarenda og hefur hún ofisíallí fengið gula spjaldið:) Við hin, Ég, Magga, Bjögga, Eggert, Jóhann, Hulda Rokk og Linda snillingur tróðumst inn í VIP á Hverfis þar sem var dansað fram á rauða nótt... takk fyrir að taka one for the team Linda hahaha

en núna er maður kominn á jörðina og farinn að snúa sér að bláköldum veruleikanum... Vinna, skóli, meiri vinna og taumlausar áhyggjur af akkúrat ekki neinu.

Grindavík tapaði í dag, moðerfokker, en vil samt óska þeim til hamingju með árángurinn (bikarinn í kvennakörfunni sko) og láta ykkur vita það að þið eruð drulluflottar;)

bið ykkur vel að lifa. ekkert að því að hrista rassinn annar slagið, eþaggi??

Gætum við fengið að heyra eitthvað íslenskt??

Var eitthvað að bardúsa inni í eldhúsi í dag eftir að hafa verið einn og hálfan tíma á leiðinni úr borginni inní Grindavík city í kolvitlausu veðri, slyddu og él, þá rek ég ekki augun í þetta líka skemmtilega dagatal sem sennilega langflestir landsmenn fengu sent frá Sparisjóðnum um áramótin, en þar koma fram hinar ólíklegustu málýskur okkar Íslendinga (var soldið spæld að grindvískan hafi verið BÖDDUÐ algjörlega, en ég TAPAÐI EKKI GLEÐINNI og HUMMAÐI bara og hélt mínu striki, hehe) her jú gó:

Ég kláraði málið á þakið
þetta er málýska fyrir austan (sem skýrir kannski ýmislegt hehe) sem þýðir bara að gera út um málið...

Hann úðaði í sig mærunni
þetta kemur alla leið frá Húsavík og þýðir að úða í sig sælgætinu. Ha ég??

Bobbaðu boltanum til mín, vinur!
þetta segja Siglfirðingar þegar þeir sýna listir sínar að rekja/dripla bolta... ætla pottþétt að nota þetta á næstu æfing

Peyinn mætti í glænýju tríkoti
eitthvað hefur eyjapeyjinn verið í glasi þegar hann fann upp á þessu, en tríkot þýðir æfingagalli!!

Ég missti undirbollann um leið og ég hlóð fylgidiskinn fullan af brauði og fékk mér kaffi úr geyminum
(Undirskálin datt í gólfið, diskurinn var hlaðinn gómsætu bakkelsi, og geymirinn er ósköp venjulegur kaffibrúsi! Föttuðui þetta ekki..) en þessi steypa kemur úr Eyjafirði og þurfum við eitthvað að ræða það??

svo finnst mér við hæfi að enda þetta á þessu þar sem ég er svo upptekin að ég man varla hvað ég heiti, hvaðan ég kem né hvar ég lét fokkin símann minn!!:

Hann er tímalausasti maðurinn í bænum!hehe þarf ekkert að útskýra þetta en mun alveg örugglea stela þessum frasa og nota óspart í komandi framtíð. Og hvaðan haldiði að þetta komi? Nú hvar annars staðar en að Westan með capital W-i.

Lifið heil

Þið ykkar sem eruð kjósendahæf í Háskóla Íslands, endilega exa við A á morgun og fimmtudag, þar sem ég er á prósentum hjá þeim og ég þarf ekki einu sinni að taka fram hvað er í verðlaun fyrir þann sem vinnur.. hehe

annars er þetta svona allt að koma eftir mjög svo stormasama vinnuviku, enda bara einn dagur eftir, svo er komin helgi!! Kosningavakan hjá okkur verður á Hressó æa fimmtudaginn og Hjálmar mun taka lagið og undirrituð missa sig í söng, enda af miklu söngfólki komin;)

svo fékk ég fokkin stöðu-mæla-smæla-sekt-svekkt uppá fimmtánhundruð kjeell í dag arrrrrg!! af hverju er bara ekki frítt að leggja?? þá er hægt að spara með því að borga ekki stöðumælavörðum laun og nota peningana í aðra merkilegri hluti eins og niðurgreiðslu bjóráhugafólks í að stunda sína iðju?????

farin í grindavík city, the place where buisiness and pleasure go together...

sei vott??

Haldiði að samviskan hafi ekki rifið mig upp fyrir allar aldir (klukkan SJÖ í morgun) og sagt mér að fara upp á national book barn að klára fyrirlesturinn sem ég var búin að fresta fram á síðustu mínútu, hef sko alltaf haldið því fram að allar verlauna ritgerðir og fyrirmyndarblaðamennska gerist korter fyrir skilafrest...

En hvað sem því líður þá náði ég sem sagt að komast ágætlega frá þessu ásamt með-fyrirlesurunum mínum og er þar með búin með 20% af þessum tíma. Bara prófið eftir, gæti þess vegna skrópað fram að prófum og reynt að slefa upp í fimm (annað eins hefur nú gerst, nefnum engin nöfn;)

Ritgerðin var allt annað mál og ég náði að múta kennaranum með kippu af bjór ef ég fengi að skila á miðvikudag. Er ekkert ofsalega stressuð því að ég trúi því að hversu léleg sem ritgerðin verður, að ég fái allavegana fimm fyrir að skila ?? :)

Fór svo í þriggja tíma út-berslu með Bjöggu frænku (VÖKUBLAÐIÐ ER KOMIÐ ÚT OG ÞAÐ ER MYND AF MÉR!!) og vil bara þakka henni kærlega fyrir hjálpina...

með æpodinn og Hjálmar í eyrunum kveð ég í bili og er farin að vinna mér inn bjórpening fyrir komandi helgi (sem byrjar eins og allir vita á miðvikudaginn!!)

og svona smá heilræði fyrir asna eins og mig sem virðast aldrei geta gert neitt rétt og eiga ekki von á akademískum frama í Háskóla Íslands...

it´s not whether you get knocked down-it´s whether you get up (Vince Lombardi verður vitlaus yfir ritstuldinum núna...)

ha drekinn??

My gooooosh your a sexy little thing...

Jæja fimmta helgin á árinu er á enda og er ekki frásögufærandi nema hvað að ýmsir skemmtilegir atburðir áttu sér stað ýmist á rúntinum á Stjána Bláa (bílnum hennar Möggu sem ég vil nú kalla Stjána FJÓLU-BLÁA), að Þórsgötu 29, BSÍ og öldurhúsum Reykjavíkur borgar...

Eins og dyggir lesendur Djei-lóar vita þá var stíft prógram á föstudeginum, en eins og enn dyggri lesendur vita þá standast yfirleitt aldrei tímasetningar og framtíðarplön okkar Pétursdætra en það var ekkert grátið Björn Bónda heldur safnað liði og misst sig í ædol áhorfi á stöð tvö, RUGLAÐ! (þá var nú gott að eiga í hugmyndabankanum smá húsráð a la amma Magga, horfa á sjónvarpið í gegnum ullarteppi, en það er önnur saga) Aron og Hjörtur kíktu, en maginn og eitthvað um tvö innyfli Arons urðu eftir heima í krukkunni góðu (hehe). Eftir drykklanga stund áttuðum við okkur á því að við hefðum misst af fríum bjór, HOLY CRAP!! Kæruleysi... Fengum okkur bara aðeins meira og mættum fashionably late í afmælið eins og sönnum stjörnum sæmir. Endalaust grín og gaman með smá DALLAS ívafi, en ekkert til að hafa áhyggjur af (Gebba er ennþá ókrýnd DALLAS drottning grísklúbbsins)

Laugardagurinn átti að fara í ritgerðarsmíð, should have, would have, could have er mottóið mitt þessa dagana og þess vegna gerði ég lítið í þeim efnunum. Í staðinn fyrir að kryfja fimmtándaraldar kristinfræði á spænsku plataði M.S.R (Magga Stína Rokk) mig út að borða, ohhh alltaf gaman þegar litla siss fær útborgað og býður mér út að borða, huxaði ég með mér. Heppin. Haldiði að stúlkukindin hafi ekki látið staðar numið á B.S.Í og bauð mér hreykin inn og sagði að ég gæti fengið mér hvað sem er!!!!!!!! Vaááá!! Sleppti reyndar SVIÐA hausunum en fékk mér ljúffenga rækjuloku með kóki og öllu tilheyrandi. Bara takk fyrir mig.

Kvöldið fór svo í salsa-danstíma með spænskunemum úr HÍ og fjöldasöng á Ara í Ögri. Þar hitti ég fyrir margan manninn og fékk marga kossa á kinn/munn fyrir það eitt að mæta með áramóta-kórónu og óska fólki gleðilegs árs!! (magnað trix, mæli með þessu fyrir ykkur sem viljið fría kossa frá fögrum peyjum/meyjum haha) Sérstaklega þótti mér gaman að sjá alla GRINDVÍKINGANA, espesíallí Unndór (þú týndir kórónunni minni enn eina ferðina bjáninn þinn;) og austfirðingana (Gísla með gleraugun og Dúllarann, vel hífaða að vanda hehe)

Dagurinn í dag hefur svo farið í eintómar áhyggjur af fáránlegustu hlutum og súperdós-af-kók-drykkju.

Veit ekki með ykkur en er farin að fá krampa í puttana, mamma er að missa sig með myndavélina og verð að fara að pósa.

Que les vaya bien, hasta pronto, Salsadrottingin :)

Föstudagur til... matar-kokteila-og-afmælisboða!!

Vakan mín er sjötug í dag og ég hef sjaldan eða aldrei verið eins spennt að fara í sjötugsafmæli á ævinni (þó svo ég sé ekki að gera lítið úr fiestunni hennar ömmu Erlu á hótel Sögu ekki fyrir löngu...)

en já hvað sem því um líður þá er ég sem sagt að fara í eftirfarandi á næstu tólf tímum í lífi mínu:

Kl: 18:00 út að borða með Möggu Stínu Rokk (það eru nottla bara forréttindi)
Kl: 19:00 kokteilboð a la FRAMADAGAR á Póstbarnum ásamt fleirum frambjóðendum
Kl: 20:00 fordrykkir í boði TÚRBORG uppi í kosningamiðstöð
kl: 21:30 afmælishátíð VÖKU formlega sett mep tilheyrandi skrípalátum
Kl: 00:00 vonandi ennþá up-and-about til í tuskið á öldurhúsum borgarinnar

tja já eins og þið sjáið þá verður mikið stuð...mikið gaman..party like there is no tomorrow og allur þessi pakki. Eintóm hamingja :)

Laugardagur til... bömmer vegna þess að ég á eftir að gera svo mikið fyrir mánudaginn og SALSAGEIM hjá spænskunemendum
-haldiði að ég eigi nokkuð eftir að missa mig og láta J-Lo taka yfirvöldin????? Ef einhver ykkar verður vitni að því, POR FAVOR látið mig vita hið fyrsta og leyfið engar myndatökur...

og svo sheik it sheik sheik sheik
sheik it sheik sheik sheik...

ómæld virðing

Svona er statusinn á mér í dag og heilræði til ykkar allra sem snúist í hringi og getið ekki sofið yfir áhyggjum af peningum, ritgerðum, bjórleysi eða peningaleysi...

There is no fun in having nothing to do...
-the fun is to have lots to do but not do it!

þýðing á íslensku fyrir ykkur plebbana sem annað hvort talið ekki útlensku eða hreinlega neitið að skilja hana:

Það er ekkert gaman að hafa ekkert að gera
-það er gaman að hafa helling að gera en gera það ekki!

held að það sé komið jæja á mig... seiiiiii vott??

Nakk hvað ég held að liðið í Árnagarði sé orðið þreytt á að sjá mig sitjandi á þessu blessaða borði, seljandi sálu mína og lofandi öllu fögru ef ég bara fæ blessað atkvæði þeirra á kjördag :) en mín aðferð til að lokka atkvæði saklausra háskólanema er sú að mæta í stuttu pilsi, flegnum bol og gefa frímiða á bjórsamkomur landsins, það má... er þaggi?

En eftir að hafa jafnað sig á þynnkunni á sunnudag og heitið því að núna væri maður kominn í góða pásu, þá þurfti endilega að vera "Grísklúbba-fundur" hjá KLÍKUNNI og auðvitað fékk maður sér nokkur hvítvínsglös og málin rædd út í gegn... niðurstaða fundar=ekki til neinn eins flottur og Jude Law og laugardagurinn verður eftirminnilegur ;)

Labbaði svo í skólann í morgun í hvassviðri dauðans og kom í hús lítandi út eins og Bridget Jones í blæjubíla-atriðinu... I guess I´m not that kind of a girl who can look good in a convertable :)

Er svo komin á heimaslóðir í Grindavík City, horfði á Summerland (sem er by the way mergjaður þáttur) og skúraði...

Með fiskifýlu í annarri og Mamma Mia pizzu í hinni kveð ég í bili

X-A!!!!

Kongó

Fjúkket, komst heil heim frá sveita-og-djamm-býlinu Djúpavogi reyndar með harðsperrur og ekki frá því að ég sé með smá höfuðverk, ætli þetta sé flensan sem er að ganga:)??? maður hreinlega spyr sig... en hér kemur smá ferðasaga með þessu helsta sem skeði:

Fmmtudagur til ferða... (æi man ekki hvað er á fimmtudögum, HELP!)

*Lögðum af stað í ævinýraferð með ömmu Möggu á kantinum
*Lentum á Egilstaðaflugvelli og brunuðum Öxina með ömmu taugaveikluðu (Svanhvít, Sigurpáll, Magga, ég, afi og Svenni vorum í því að sannfæra hana um að við myndum nú ekki fara fram af eða verða fyrir ólíklegri árás hreindýranna...)
*Smá rauðvín og koníak hjá Sólný og móttökunefndinni (endaði svo kvöldið með sögum af ömmu Möggu og hvernig á að vera skotin í TVEIMUR í einu...)

Föstudagur til fjár...

*Við byrjuðum sko á því að sofa út á föstudagsmorguninn (eins og nauðsynlegt er þegar þorrablót er í vændum...)
*svo lékum við vð frændur okkar (og by leika meina ég að fara út í sjoppu og múta þeim með ís..)
*létum plata okkur í ljós (ekki furða að þetta sé kallað kongó, enda ofurperur í ljósabekknum og allir bæjarbúar svartari en ég í gær...)
*fórum í fótbolta 3 á móti 3 (sei nó mor, vatnspása á 10 mín fresti og verkir á stöðum sem að ég vissi ekki að væri til...)
*Idol partý a la Sólný (héldum með Heiðu of-kózzz)

Laugardagur til lukku...

*Maður var rifinn upp á asnaeyrunum klukkan 11 til að rækta sambandið við frændurna (æ nóv, búin að horfa aðeins of mikið á Dr. Phil hún Sól okkar sem kennd er við nýja...)
*Enn og aftur plataðar í ljós (Magga fékk að kenna á því, lá í ljósbekknum í korter og skildi ekkert af hverju kviknaði ekki á honum, hún fékk ekki mikinn lit þann daginn...)
*Enn og aftur var fótbolti, í þetta skipti 4 á móti 4 (maður var ekkert að gera einhverjar gloríur sökum harðsperra og rauðvíns-drykkju...)
*Löng sturta, bjór og Möggu-málning á killer lúkkið
*Fordrykkur, aðaldrykkur, millidrykkur, eftirdrykkur, eftir-partý-drykkur (þið getið rétt ímyndað ykkur stuðið á blótinu þegar gert var grín af Sólný og hinum íturvaxna en lágvaxna Sveini Ara. Svanhvít lenti í hörku riflildi við sjóara nokkurn sem harðneitaði að trúa því að hún væri fertug, Magga gat varla skipt um skoðun þar sem hún var umvafin karlmönnum sem hafa ekki séð flotta brúnett lengi, J-Lo fékk bara að dansa við afa sinn og engann annan og síðast en ekki síst þá var Gísli "das gleraugna-man" mættur á svæðið með býflugu-gleraugun sem undirrituð var sjúk í...)
*Löngu eftir sólarupprás skiluðum við okkur í hús, íklædd bygginga-manna-verka-manna-galla (sem ég fékk góðfúslega lánaðan hjá Sæfaranum þar sem kludabolinn var að gera út af við mig...)
*Seinnipartinn var svo bragðað sér á hreindýrabollum (sem ég var að frétta að kostuðu bara morðfjár og auðvitað brögðuðust þær því mun betur!...)
*Torfæra á HORNUM, STRÖNDUM eða SÖNDUM, whatever (sáum margt merkilegt, meðal annars fyrirbæri sem heiti GLITSKÝ (með fyrirvara um stafsetningavillur)...)
*Svo var bara henst upp í vél og brunað heim...

Vil bara þakka Sólný, Svenna og strákunum fyrir frábæra helgi og audda ömmu fyrir heilræðin, afa fyrir dansinn, Svanhvíti fyrir skemmtilegt orða val (fór hann ekki svona inn??), Möggu fyrir aðhlátursefni og killer-lúkkið og síðast en ekki síst Djúðavogsbúum fyrir að klikka aldrei á blótum;)

Farin að læra fyrir próf, skúra, gera fyrirlestur og skalla veggi

J-Lo has left the building. Over and out.

Óskar-Óskar-Óskar-Óskar

Vil bara koma með smá shoot out fyrir Skara bró sem varð sextán ára á sama tíma fyrir sólahring.. Til hamingju með það litli bróðir;)

Þar sem mor og far eru fjarri góðu gamni á Ítalíunni og Erla stóra siss ennþá fjarri í Ameríkunni, þurfti ég, elsta systkinið á svæðinu að taka þau yngri með mér í bíltúr og bjóða þeim út að borða á Ruby Tuesday. Þar var ekkert til sparað, tveggja rétta máltíð og þeir allra hörðustu fengu sér hvítvín með fínum rækjunum. Hápunktur kvöldsins var samt þegar að eftirréttnum var komið þá komu fjórar glæsimeyjar klappandi kátar upp að borðinu og sungu fyrir stjörnuna "ruby tuesday afmælissönginn". Það er skemmst að segja frá því að ég, once again elsta systkinið í hópnum, tók það að mér að roðna fyrir alla viðstadda og það var ekki einu sinni verið að syngja fyrir mig... ÆTLI ÞAÐ SÉU TIL LYF VIÐ ÞESSU??

roðnandi sæl með stútfullan maga hélt ég svo heim á Lexusnum sem við fundum óvart inní bílskúr hjá okkur, agaleg pæja:)

er samt ekki alveg sátt þar sem ég geng inní helgina (helgin hjá mér byrjar alltaf á miðvikudögum eftir fimm sko) ég ætlaði nebbla að gera hið ómögulega, komast í kjólinn fyrir þorrablót og fara á einhvern kúr sem hefur tröllriðið íslenskum konum í leit að undramegrun á tveimur sólahringum, en sá kúr nefnist Hollívúdd kúrinn og er bara orðinn ólöglegur sem þýðir bara eitt=núna kostar hann miklu meira!!

Hleyp bara tvisvar á dag í staðinn, borða kjúklingabringu og drekk vatn. Já, alveg staðráðin í því.

Með þessum lagabút kveð ég landann (ekki áfengið sko...) og hverf nett út í helgina:

fimmtán ár´á föstu, sextán ár´í sambúð, sautján ára fríkaði hann út....

Hvað ætlum við að gera í kvöld... VAKA!!!!

Það sem maður lætur plata sig út í... Jæja gott fólk þá er búið að landa fyrsta liðnum í kosningabaráttunni um forsetaembætti Íslands árið 2024 með viðveru minni á lista VÖKU til Háskólafundar, er þar í gömlu góðu tölunni minni, 10. sæti. Fyrir ykkur sem hristið hausinn og haldið að núna hafi ég endanlega óverdósað á brennslutöflu-áti, þá vil ég bara segja mér til varnaðar að þetta er meira svona félagslega hliðin sem kallar á mig frekar en pólitíska hliðin og ég er ekkert að fara að standa á Austurvelli og mótmæla eða neitt solleiss. Bara smá háskóla-pólitík fyrir ferilskrána, fyllerísferðirnar og ætlun mína að verða forseti Íslands árið 2024 ;)

En annars hefur það gengið á í lífi mínu að ég fékk svía nokkurn í heimsókn sem þjáðist af söng-fóbíu, too bad fyrir hann því við fórum nottla í sing star og hann drakk sig bara í hel og fann sálina yfirgefa líkamann áður en hann tók upp mækinn og lét Bob Marley snúa sér við í gröfinni með no woman no cry... kvöldið hjá honum endaði svo með smá kríu inná klósti á Hverfis og reikning upp á nýja klósettsetu...

Framundan er lærdómur, VAKA, hreyfing, Hollywood kúrinn, spítalalega og Þorrablót á Djúpavogi...

ætla svo að enda þetta á því sem ég man af fjagra tíma fundinum á Nesjavöllum um helgina

-VAKA LÆTUR VERKIN TALA-

við erum gulir og glaðir í senn, í VÖKU eru baráttumenn, við skorum og skorum hjá keppinautum vorum og sækjumst í sigrana enn...

er ég ekki fæddur pólitíkus????

Yo se un himno...

Ég er ekki bara heilaþveigin af rómantískum bókmenntum átjándu aldar á Spáni, heldur er ég farin yfir um af ímyndunar-veiki og ástar-sýki eftir að hafa lesið ítarlega ljóð Bécquers um eldheita ást hans til konu, sem er svo sterk að það er honum um megn að reyna að yrkja um hana, þvílík eldheit ást sem getur aldrei endað með öðru en eymd og volæði! Hann líkir tilfinningum sínum til hennar við berskjölduð lítil börn í fósturstellingunni, þessi börn eru tilfinningar hans. Þau eru ekki í fötum líkt og tilfinningarnar sem komast ekki í orð... Vááá hvað Erla Erlendsdóttir, spænsku-sjéní með meiru uppí háskóla er sko alveg að vinna fyrir peningunum sínum.

Ég hef ofissíallí náð að drepa ykkur úr leiðindum, en það er samt gaman að pæla í því hvort ástin sé svona rosaleg tilfinninga-roller-kóster eða var Bécquer bara á sýru? Kannski ég sé bara að poppa...

Ég held ég haldi mig við seinni kostinn þar sem ég hef lært eitt í lífinu og hika ekki við að ráða ástarvilltum vinkonum mínum þessu

"ef maður gerir ekki væntingar til lífsins þá verður maður maður ekki fyrir vonbrigðum" Ólöf Daðey Pétursdóttir, ágúst 2004, London England

En að léttara hjali, skemmti mér konunglega um helgina en hann Bogi "Marley" hélt uppá ammælið með popmi og prakt á föstudaginn og þakka ég bara alveg kærlega fyrir mig. Passaði mig sko að mæta á slaginu hálf-níu til þess að fá nóg bollu og bjór (ég þekki sko vini hans Boga og vissi það ef að maður mætti eitthvað seinna þá væri sko enginn þynnka í vændum...)

Svo var það laugardagskvöld a la J-Lo, en hún er að gera það sama og hinar stjörnurnar fyrir Golden Globe, bara hvítt kjöt og vatn (þó svo að ég hafi dottið aðeins í soldið annað hvítt, ekki kók, heldur vín hvít-vín) Kvöldið endaði svo með smá bæjar-rölti með nýja síða hárið mitt og Bjöggu frænku upp á arminn. Magga siss var fjarri góðu gamni, þurfti að passa fyrir Birgittu sem var að fara á djammið... múahahaha

Jæja fer að kalla þetta gott í bili, á von á Svía-fíflinu á morgun og ef einhver kann sænsku þá er henni/honum velkomið að túlka fyrir mig, demmit hvar er Gústa þegar maður þarf á henni að halda???

Pís át hómís

Góðgerðar-Ólöf

Maður lætur ekki sitt eftir liggja í söfnuninni til hamfarasvæðannna í Asíu... Mamma var svo örlát að kaupa miða á sýninguna HÁRIÐ í kvöld fyrir alla-mínus-einn-í-familíunni, 14.500 kjell sem fer beinustu leið í uppbyggingarstörf og aðrar nauðsynjar, alltaf gaman að vera góður;) en þar sem móðir mín borgaði miðana ætla ég að kaupa bjór og léttvín handa gömlu í fyrir sýningu og Magga ætlar að borga í hálfleik... Þetta kalla ég sko að slá tvær flugur í einu höggi, drekka bjór og gefa til góðgerðarmála í einum og sama sopanum!! Maður vaknar sko ekki með bömmer á morgun, þá helst yfir því að hafa ekki keypt sér fleiri bjóra og stutt fleiri börn í Indónesíu....

En hvað sem af því verður ætla ég að punta mig, fara í bað, setja á mig maska, lesa í tarot spilin og freista gæfunnar!!!

Vil svo enda þetta á shout-out til Báru ofsa-Kláru sem heldur á vit ævintýranna hjá baunanum á morgun og vil bara biðja hana vel að lifa, passa sig á þessu fyrirbæri þarna í Köben sem kalla sig "fyr" og koma heim sem fyrst því að heyrst hefur að Völu Matt hafi verið boðinn starfslokasamningur ef hún finnur verðugan eftirmann sinn...

Gonna miss you hon... Gleðilegan Laugardag!!

Ég er bóheim sem aðhyllist tilvistarstefnuna

Hafið þið Grindvíkingar góðir spáð í því hvers vegna þessi sérstaki þjóðflokkur okkar tekur upp á því að "sníkja" á þrettándanum? Að því sem ég kemst næst þá þekkist þetta nánast hvergi annars staðar og að því tilefni vil ég efna til áskorendakeppni þar sem farið verður í saumana á þessari hefð okkar hérna í höfuðborg Suðurnesjamanna, Grindavík.

Allt frá því að ég man eftir mér þá hefur eftirvæntingin eftir þrettándanum (sem er í raun sjötti janúar og mér fannst frekar torskilið í æsku) ekki verið síðri en að opna pakkana á aðfangadagskvöld. Kannski það sé vegna þess að ég er ógurlegur sælkeri og þið ykkar sem hafið séð myndina Álfur/Elf skiljið áhyggjur mínar um hvort ég hafi í raun alist upp á Norðurpólnum og aðeins borðað hinar fjórar aðal-fæðutegundirnar, nammi, sælgæti, sykur og sýróp. En að öllu gríni slepptu þá var það að fá að sníkja á þrettándanum miðpunktur alheimsins. Við vinkonurnar létum okkur oft detta eitthvað skemmtilegt í hug og reyndum að vera börn eins lengi og við gátum svo að bæjarbúar gætu stuðlað að fullum samkaupspokum af nammi og sælgætis-þynnkudaga í kjölfarið. Einum búning man ég þá sérstaklega eftir, en okkur Ingibjörgu datt í hug að vera B-2 eftir að hafa lesið þá bók í fimmta bekk minnir mig. Við máluðum pappakassa grænan og gulan, klipptum á hann göt og tróðum okkur inn í hann svo við gátum nú litið út eins og geimveru-síams-tvíburnarnir B-2. Þessi alræmdi búningur vakti mikla lukku bæjarbúa og í stað þess að fá afgangs-makkintos og ónýtar mandarínur fengum við rakettur og heilu súkkulaði stykkin!!

Á þrettándagleðinni í gær sá ég ekki marga krakka uppáklædda eins og var í gamla daga, sem studdi grun minn um að þessi siður sé algjörlega grindvískur. Allt nýja fólkið í bænum vissi ekki hvað væri í gangi, þegar fígúrur á borð við Línu Langsokk, Stubbana, Drakúla, My Little Pony og Arsenal-liðið bankaði upp á og bað um gott í poka og ef fólk var heppið þá fékk það að heyra Gamla Nóa Poppa Popp. Er von mín sú að nýja fólkið í bænum verði upplýst um alls konar siði og venjur okkar Grindvíkinga eins og brennuna á Jóladag, allt fússið í kringum Fótboltaballið og að á þrettándanum er best að sníkja í Efstahrauni 32 þar sem er orðinn siður að gefa Prins Póló.

Ég ætla ekki að hafa þetta neitt lengra, enda föstudagur og margt betra að gera en að pína ykkur með fáránlegum pistlum á borð við þrettánda-sníkjugleði Grindvíkinga.

Lifið heil.

Það er ekki nema von að maður spyrji sig

Ég rak upp stór augu þegar ég sá þetta á mbl.is:

"Segist ekki vera J-LO"
Vesalings Jennifer Lopez vill að allir hætti að kalla sig J.LO., hún sé nefnilega engin J.Lo heldur Jennifer. „Ég er ekki J-LO, hún er ekki til í alvöru. Hún var bara grín sem varð dálítið klikkað. Ég hef aldrei verið önnur en Jennifer,“ sagði hún. Hún vill að allir gleymi hugtakinu J-LO og Jenny gengur heldur ekki þrátt fyrir að hún hafi eitt sinn gert lag um sig sem hét Jenny úr blokkinni, eða Jenny from the block, að því er fram kemur á vefmiðlinum Ananova.

hvað varð um trausta blaðamennsku?? svona stórfréttir birtast án þess að kjaftur nefni þetta við mig, hina upphaflegu J-Lo?!?

Ég vil bara koma því á framfæri að ég bý ennþá í "blokkinni" og aðeins þeir nánustu fá að nota "Jenny" og "J-Lo" er sko ennþá til sem sannast með tilvist þessarar síðu.

Æm still æm still Jenný from ðe blokk

úú... that´s SHOCKING!

Byrjaði árið vel með stuðmönnum og skemmti mér konunglega á NASA í boði einhvers karls sem fékk þá flugu í hausinn að bjöða öllum Íslendingum á ball, skemmti mér meira að segja svo vel að á öðrum degi þessa árs sá ég svo suðmannamyndina en eftir þá útreið ákvað þá að núna væri nóg komið af mönnum sem kenndir eru við stuð, enda var ekki mikið stuð að finna í þessari mynd. Þvílíka og aðra eins steypu gæti ég sjálf ekki einu sinni búið til...

En að léttara hjali. Ég er loksins búin að greiða skólagjöld í þágu íslenska ríkisins, 32 þúsund kall þeink jú verí plís og er þar með skráð til B.A. náms í spænsku. Mín fyrstu spor í háskólanum sem kenndur er við ísaland voru ekki góðvænleg frekar en önnur spor mín þessa dagana. Þetta byrjaði þannig að ég ók algerlega sjónlaus frá Borgarspítalanum þar sem læknar hömuðust við að setja puttann á Óskari bróður saman eftir að hann missti um 5 millimetra af honum við löndun um daginn og ákvað nú að nota tímann meðan á öllu þessu stóð, tók bara bílinn hennar mömmu og dreif mig uppeftir á meðan að þau biðu eftir seinagangi læknanna. Þið eruð eflaust að velta því fyrir ykkur af hverju ég sé sjónlaus, en jú, það er ekki allt sem sýnist og ég er í raun komin með -2.75 á báðum og hef hingað til harðneitað að vera með gleraugu og því helgað öllu sparifé mínu kaupum á rándýrum linsum, og vegna óbilandi gleymsku minnar þá sef ég nánast á hverri nóttu með þennan óþverra í augunum. Nú er svo komið að augun sögðu einfaldlega nei og tóku upp á því að verða jafnrauð og skotin skólastelpa. Ég keyrði því hring eftir hring um hringtorgið, leitandi að aðalbyggingu háskólans, sem á venjulegum degi er auðfundin. Eftir nokkur flaut frá reiðum ökumönnum þá tók ég sjénsinn og beygði blessunarlega út á réttum stað. Fyrir algjöra tilviljum fann ég svo réttu bygginguna, þó svo að það hefði kostað mig tvö umferðarlagabrot, virti ekki stöðvunarskyldu og fór inn einstefnugötu. Svo þegar ég lagði loks drekanum þá fór ég út úr bílnum, stóð varlega upp og dró djúpt andann, kippti pappírunum og kortinu með og hélt brött út í mitt nýja líf. Rétt fyrir framan bygginguna tek ég svo upp á því að stíga á klaka nokkurn sem eins og ég segi, á venjulegum degi ég myndi sjá. Ég tek líka svona skemmtilega dýfu og lendi beint á viðkvæmu rófubeinsbroti frá yngri árum og stend svo skömmustulega upp og verð jafnrauð í framan og augun gefa til kynna. Eftir mikið pepp frá sjálfri mér, hafði ég mig svo loks í það að ganga inn aðaldyrnar og skrá mig til náms. Það gekk blessunarlega vel fyrir sig og ég er því skráð til náms í eftirfarandi greinum:

Heimspekileg forspjallsvísindi
Saga Rómönsku Ameríku
Bókmenntir 19. og 20. aldar
Ritþjálfun

maður fær bara vatn í munninn:) hehe

En jæja þið eruð eflaust löngu komin með leið á þessu, bið að heilsa heim og þá sérstaklega Ágústu Sigurrós sem hélt út í heim, eða til Sverige sem au-pair. Þar mun hún reyna að standast uppábrettar skálmar og vaff-hálsmál svía-grútanna. Ég hef bara eitt við þig að segja... Kjööööööööööööt

þangað til næst, Lafa linsu-bani

What you say?

Gleðileg jól, ofát og áramótaheit þið ykkar sem enn hafið trú á blogghæfileikum mínum. Jólin hjá mér hafa að mestu farið í að hrella frændfólk mitt með endalausum hittingum og tilraunum til að dansa fram á nótt sem oftar en ekki enduðu á mér beilandi eins og ég fengi borgað fyrir það...

Og ég er sko alls ekki hætt. Þann 30.des er komið að uppgjöri okkar frænkna og munum við leggja af stað klukkan sautjánhundruð í ævintýraferð sem enginn mun sjá eftir að hafa spreðað í. Það eina sem við í nefdinni megum láta uppi er að vera tilbúinn klukkan fimm í "S" þema dressinu sínu, og muna aukastig fyrir karakterinn... þó svo að tvibbinn minn sé ekki sú sjóaðasta í því að tala ekki af sér, til þess að gera leikinn skemmtilegann, vinsamlegast ekki tala við hana um óvissuferðina, komið beint til mín:)

Að öðru leiti er ekki mikið sem á daga mína drífur, er ennþá ákveðin í að missa fimm kíló og bjarga heiminum.

Þangað til næst, au revoir...